Jasna Górka (szczyt) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Pasmo Jasnej Górki | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
Wysokość | 495 m m n.p.m. |
Położenie na mapie gminy Gilowice ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu żywieckiego ![]() | |
![]() |
Jasna Górka (495 m n.p.m.)[1] – szczyt Pasma Pewelskiego, które w regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego zaliczane jest do Beskidu Makowskiego[2], w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Pasm Pewelsko-Krzeszowskich[3]. Jasna Górka jest jednym z wielu mało wybitnych wzniesień w paśmie ciągnącym się między dolinami Łękawki, Pewlicy i potoku Frydziowskiego. Pozostałe, którym nadano nazwy, to położone bardziej na wschód Groń i Ostry Groń[4].
Jasna Górka w dawnych dokumentach i różnych opracowaniach miała nazwę Komorkowy Groń[5], przewodnik turystyczny podaje zniekształconą nazwę Kumorkowy Groń[6], ale przez miejscową ludność od czasów powstania tutaj kościoła odpustowego nazywana była Jasną Górką[5]. Znajduje się w granicach wsi Gilowice w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Gilowice. Jest porośnięta lasem, ale część jej stoków to pola uprawne i tereny które dawniej były uprawne, obecnie zarastają lasem. Na jej północno-wschodnim grzbiecie jest należące do Ślemienia osiedle Jasna Górka[4], a na nim odwiedzane przez pielgrzymów Sanktuarium Jasna Górka ze źródłem wody, któremu przypisuje się własności lecznicze[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2024-05-09] .
- ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 318, 327–328, ISBN 83-01-12479-2 .
- ↑ J. Balon , M. Jodłowski , P. Krąż , Beskidy Zachodnie (513.4–5)', [w:] A. Richling i inni red., Regionalna geografia fizyczna Polski, Poznań data=2021, s. 481–496 .
- ↑ a b Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-05-09] .
- ↑ a b Aleksy Siemionow , Ziemia Wadowicka. Monografia turystyczno-krajoznawcza, Wadowice: Komisja Turystyki Górskiej Oddziału PTTK „Ziemia Wadowicka” w Wadowicach, 1984, s. 393 .
- ↑ a b Radosław Truś , Beskid Mały. Przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, s. 258, ISBN 978-83-62460-50-2 .