Kapacytancja – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2012-10 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
Kapacytancja – reaktancja pojemnościowa, inaczej opór bierny pojemnościowy.
Kondensator o pojemności równej dla prądu elektrycznego o przebiegu sinusoidalnym i częstotliwości równej ma kapacytancję (oznaczaną najczęściej symbolem ) wyrażającą się wzorem:
gdzie – to pulsacja prądu elektrycznego.
Ujemny znak kapacytancji[a] sprawia, że reaktancja połączenia szeregowego elementów pojemnościowych i indukcyjnych jest sumą reaktancji połączonych elementów. W przypadku szeregowego połączenia jednej cewki z jednym kondensatorem otrzymuje się:
gdzie oznacza induktancję cewki, czyli jej opór bierny indukcyjny.
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W niektórych podręcznikach stosuje się inną konwencję, w której zarówno induktancja, jak i kapacytancja mają dodatnie znaki, zaś reaktancja ich połączenia szeregowego jest różnicą tych wartości.