Karolinów (województwo lubelskie) – Wikipedia, wolna encyklopedia
kolonia | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2011) | 227[2] |
Strefa numeracyjna | 82 |
Kod pocztowy | 22-110[3] |
Tablice rejestracyjne | LCH |
SIMC | 0106247 |
Położenie na mapie gminy Ruda-Huta ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu chełmskiego ![]() | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4c/Karolin%C3%B3w_na_mapie_Wojskowego_Instytutu_Geograficznego_z_1931_r..jpg/240px-Karolin%C3%B3w_na_mapie_Wojskowego_Instytutu_Geograficznego_z_1931_r..jpg)
Karolinów – kolonia w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Ruda-Huta[4][5].
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0106253 | Karolinówka | przysiółek |
Do 1954 r. należała do gminy Krzywiczki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Ruda-Huta[6]. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 250 mieszkańców i była szóstą co do wielkości miejscowością gminy[7].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Miejscowość wydzielona z dóbr serebryskich w 1870 r. W 1881 r. na terenie wsi zaczęli osiedlać się koloniści niemieccy, którzy ok. 1883 r. zbudowali niewielką świątynię i kantorat (szkołę), istniejące do 1901 r. W miejscowości powstał też cmentarz, którego resztki zachowały się do chwili obecnej[8]. Według spisu powszechnego z 30 września 1921 r. miejscowość liczyła 294 mieszkańców, w tym deklarujących narodowość polską 289, żydowską 5, wyznanie rzymskokatolickie 45, prawosławne 4, ewangelickie 229, mojżeszowe 16. W 1940 r. niemieckie władze okupacyjne nakazały potomkom kolonistów niemieckich opuszczenie wsi. Na ich miejsce sprowadzono Polaków wysiedlonych z Poznańskiego, którzy po wojnie powrócili w rodzinne strony. Ich miejsce z kolei zajęli częściowo przybysze z terenów zajętych przez ZSRR. W 1916 r. wieś liczyła 182 mieszkańców, w 1943 - 360, w 1946 - 256, w 1965 - 286, w 1998 - 278, w 2000 - 268[8].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 50848
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-12-22] .
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 422 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-23].
- ↑ a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-04-23].
- ↑ Jednostki pomocnicze gminy Ruda-Huta. Urząd Gminy Ruda-Huta. [dostęp 2015-10-16].
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ a b Wawryniuk 2002 ↓, s. wg indeksu.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. IV: Województwo lubelskie, Warszawa 1924, s. 11.
- A. Franecki, Ślady dziejów gminy Ruda Huta, Chełm-Ruda Huta 2010.
- Andrzej Wawryniuk: Leksykon miejscowości powiatu chełmskiego. Chełm: Starostwo Powiatowe w Chełmie, 2002, s. 477. ISBN 83-916380-0-6.