Klawesyniści francuscy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Klawesyniści francuscy – grupa kompozytorów francuskich działających we Francji w latach 1650–1750, którzy przysłużyli się popularyzacji i rozwojowi muzyki klawesynowej[1]. W 2. połowie XVII byli to m.in: Jacques Champion de Chambonnières (1601–1672), Jean-Henri d’Anglebert (1629–1691) oraz Louis Couperin (1626–1661)[2]; w 1. połowie XVIII wieku: François Couperin (1668–1733), Louis-Nicolas Clérambault (1676–1749), Jean-Philippe Rameau (1683–1764), Jean-François Dandrieu (1682–1738) oraz Louis-Claude Daquin (1694–1772)[3].
Pierwsi kompozytorzy muzyki klawesynowej byli organistami, a tworząc kompozycje na klawesyn wzorowali się na polifoniczno-figuracyjnej fakturze charakterystycznej dla muzyki lutniowej[2]; wykorzystywali jej bogatą ornamentykę, wariacje ornamentalne (tzw. doubles)[3] oraz skłonność do programowości[1]. Z czasem wypracowali i ustalili formę suity i charakterystyczną dla stylu galant klawesynową fakturę[3] pełną figuracji i ozdobników przedłużających krótki dźwięk strun instrumentu. Komponowali również utwory kameralne, religijne, kantaty i opery[2].
Utwory klawesynistów francuskich wywarły duży wpływ na twórczość kompozytorów z innych krajów, m.in. Johanna Jakoba Frobergera (1616–1667) w Niemczech oraz Alessandra Pogliettiego (zm. 1683) we Włoszech[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Baculewski et al. 2006 ↓, s. 440.
- ↑ a b c Ekiert 2006 ↓, s. 241.
- ↑ a b c klawesyniści francuscy, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-08-07] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Krzysztof Baculewski et al.: Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-13410-0.
- Janusz Ekiert: Bliżej muzyki: encyklopedia. Warszawa: Muza SA, 2006. ISBN 978-83-7200-087-3.