Kobierzyn (Kraków) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8f/02250_Krak%C3%B3w%2C_dom_kultury%2C_pocz._XX.jpg/220px-02250_Krak%C3%B3w%2C_dom_kultury%2C_pocz._XX.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d5/Chapel_of_Saint_Mary_from_Czestochowa_in_Cracow_%28Kobierzyn_district%29%2C_Poland.jpg/220px-Chapel_of_Saint_Mary_from_Czestochowa_in_Cracow_%28Kobierzyn_district%29%2C_Poland.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/JKRUK_20111205_KRAKOW_ZAMIEJSKA6_KOSCIOL.jpg/220px-JKRUK_20111205_KRAKOW_ZAMIEJSKA6_KOSCIOL.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e2/Stalag_369_Kobierzyn_%28Poland%29_logo.jpg/220px-Stalag_369_Kobierzyn_%28Poland%29_logo.jpg)
Kobierzyn – część Krakowa, wchodząca w skład Dzielnicy VIII Dębniki, pełniąca rolę jednostki pomocniczej gminy (rejon). Dawna wieś o rodowodzie średniowiecznym, włączona w granice administracyjne miasta w 1941 r.
Etymologia nazwy
[edytuj | edytuj kod]Nazwę wsi łączy Franciszek Piekosiński[1] z imieniem Kobiera. W staropolskiej mowie: kobier- kobierz[2] oznaczał rodzaj tkaniny ozdobnej, dywan.
Różne odmiany nazwy Kobierzyna
[edytuj | edytuj kod]Od pierwszych wzmianek dotyczących Kobierzyna możemy zauważyć różny sposób zapisywana. W najstarszej znanej wzmiance, pochodzącej z 1350 roku, nazwa wsi została zapisana w brzmieniu Coberzin. W innych dawnych zapiskach w postaciach: Coberzino (1354), Kobirzyn (1362), Kobyerzyn (1470), Kobwrin (1511), Kobierzin (1581). Kobierzin (1581).[3]
Historia
[edytuj | edytuj kod]W Słowniku Geograficzno- Historycznym Małopolski w Średniowieczu PAN[4], w haśle Kobierzyn znajdujemy informacje o położeniu wsi, wielkości, właścicielach itp. Wiadomo stamtąd, że podkrakowska wieś Kobierzyn od czasów najdawniejszych leżąc w ziemi krakowskiej, powiecie szczyrzyckim, potem krakowskim, sąsiadowała w czasach Jana Długosza z Opatkowicami, Borkiem, Skotnikami, Zakrzowem (za Kazimierzem), Pychowicami i Sidziną. Przez długi czas granice wsi wyznaczały kopce graniczne, fosy, znaki lub kamienie. Pierwotnie wieś lokowana na tzw. prawie polskim została przez króla Kazimierza Jagiellończyka przeniesiona na prawo średzkie [zachowując podział na niwy] w 1450 r. O co prosił ówczesny jej właściciel Jan Oleśnicki herbu Dębno [hurtem sześć wsi]. W niepisanym prawie polskim mieszkańców wsi obowiązywały liczne daniny, posługi, od których byli wolni w prawie średzkim, płacąc jedynie określony umową czynsz. Wieś Kobierzyn była własnością rycerzy-szlachty, mieszkających we dworze (1429, 1430, 1470-80, 1549) z folwarkiem.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nazwa Kobierzyn: wg. F. Piekosińskiego:”… owych 3300 wsi pierwotnych dzieli się na 2 grupy, mianowicie na wsie ojczycowe dzierżawcze gminne jak: Bolechów, Dalechów, Czarnocin, Kobierzyn, Targoszyn, albo na ojczycowe patronimiczne gminne Bolechowice, Dalechowice, Kobierzyce… w miarę tego, czy odnośne rodziny przybyły do swej nowej ojczyzny nad Wisłę za życia i pod zwierzchnictwem swego ojca Bolecha, Dalecha, Czarnoty, Kobiery lub Targosza… czy też ojcowie ich zmarli jeszcze podczas wędrówki, a do nowej ojczyzny przybyły już tylko ich dzieci Bolechowice, Dalechowice, Czarnocice, Kobierzyce…” Franciszek Piekosiński. "Rycerstwo polskie wieków Średnich. Rycerstwo małopolskie w dobie piastowskiej" 1200-1366, Kraków 1904, s. XXV [ mowa o Lechitach nadwiślańskich koniec VI w.]
- ↑ Słowo ”kobierz” może też oznaczać łopian (Poczet Krakowski, Tom 3, str. 350)
- ↑ Przedstawienie różnych form zapisywania nazwy wsi Kobierzyn (Poczet Krakowski, Tom 3, str. 350)
- ↑ Słownik Geograficzno - Historyczny Małopolski w Średniowieczu IH PAN, wydawany drukiem od 1983 r.
<ref>
o nazwie „encyklopedia”, zdefiniowany w <references>
, nie był użyty wcześniej w treści.Błąd w przypisach: Znacznik
<ref>
o nazwie „NID”, zdefiniowany w <references>
, nie był użyty wcześniej w treści.