Kocioł (geomorfologia) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/2015_Wielki_%C5%9Anie%C5%BCny_Kocio%C5%82%2C_Karkonosze%2C_Sudety_2.jpg/240px-2015_Wielki_%C5%9Anie%C5%BCny_Kocio%C5%82%2C_Karkonosze%2C_Sudety_2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ed/Gerlachowski_Kocio%C5%82_a1.jpg/240px-Gerlachowski_Kocio%C5%82_a1.jpg)
Kocioł – forma ukształtowania terenu. Jest to okrągłego kształtu zagłębienie terenu, zazwyczaj występujące w górnej części doliny, w stoku góry, lub w rozszerzeniu żlebu[1]. Często jest pochodzenia lodowcowowego (kocioł lodowcowy), jak np. Gerlachowski Kocioł, może jednak mieć również inne pochodzenie. Kocioł powstający na dnie cieków wodnych (zazwyczaj u podnóży wodospadu lub progu wodnego) to kocioł eworsyjny[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
- ↑ Wojciech Jaroszewski , Leszek Marks , Andrzej Radomski , Słownik geologii dynamicznej, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1985, s. 55, ISBN 83-220-0196-7, OCLC 830183626 .