Korespondencja Pawła z Tarsu z Seneką – Wikipedia, wolna encyklopedia
Korespondencja Pawła z Tarsu z Seneką – zbiór pisanych po łacinie 14 apokryficznych listów, które mieli rzekomo wymieniać między sobą Paweł z Tarsu i Seneka Młodszy. Pochodzący prawdopodobnie z drugiej połowy IV wieku apokryf wzmiankowany jest po raz pierwszy przez Hieronima ze Strydonu i Augustyna z Hippony[1]. Zbiór zawiera 8 listów wysłanych przez Pawła do Seneki i 6 listów Seneki do Pawła.
Apokryficzna korespondencja Pawła z Seneką była utworem popularnym wśród średniowiecznych filozofów, którzy powszechnie uważali ją za autentyczną[1]. Z czasem stała się podstawą legendy o Senece-chrześcijaninie. Listy te przyczyniły się do spopularyzowania filozofii Seneki w Europie Zachodniej i zachowania oryginalnych pism filozofa, które przepisywano wraz z nimi[1].
Autentyczność listów zakwestionowano dopiero w XV wieku, głównie dzięki ich krytyce przeprowadzonej przez Lorenzo Vallę i Erazma z Rotterdamu[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Apokryfy Nowego Testamentu. Marek Starowieyski (red.). T. III. Listy i apokalipsy chrześcijańskie. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2003, s. 54-57. ISBN 83-7097-789-8.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Epistolae Senecae ad Paulum et Pauli ad Senecam oryginał łac. z przekładem ang.
- Apokryficzna korespondencja między Seneką i świętym Pawłem przekład polski z komentarzem
- „Listy, które czyta wielu”. Pseudokorespondencja św. Pawła z Seneką