Kotołak – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kotołak – fikcyjny gatunek, stworzony na wzór wilkołaka.
Istnieją różne wyobrażenia kotołaków. Dwa główne to:
- Człowiek, który może przemienić się w ogromnego kota. Wtedy staje się niebezpieczną bestią.
- Przedstawiciel nowego gatunku, hybryda człowieka i kota. Owłosiony, z długim ogonem i ostrymi pazurami, charakteryzujący się zwinnością zwierzęcia oraz umysłem człowieka.
Kotołaki w literaturze
[edytuj | edytuj kod]W literaturze polskiej określenie zostało po raz pierwszy użyte przez Konrada T. Lewandowskiego, polskiego pisarza fantastyki, w opowiadaniach o kotołaku Ksinie.
Kotołak występuje także w Eragonie – powieści fantasy napisanej przez Christophera Paoliniego. Został tam przedstawiony jako czarny kot z nadprzyrodzonymi zdolnościami (porozumiewanie się myślami z innymi stworzeniami, przybieranie ludzkiej postaci).
Istota ta pojawia się również w systemach gier fabularnych, np. w serii The Elder Scrolls. Kotołaki nazwano tam Khajiitami.
Kotołak opisany został także w książkach Andre Norton z serii Świat Czarownic: Brama Kota, Lampart oraz Rok Jednorożca. Występuje tam jako człowiek zmieniający się w razie potrzeby w kota, lamparta, śnieżnego kota.
Ewidentnie kotołakiem jest również Behemot z Mistrza i Małgorzaty Bułhakowa.