Królestwo Burgundii (Arelat) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2014-06 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
933–1378[a] | |||
| |||
![]() | |||
Stolica | |||
---|---|---|---|
Ustrój polityczny | |||
Zależne od |
| ||
zjednoczenie królestw Dolnej i Górnej Burgundii przez Rudolfa II | 933 | ||
Postępująca defragmentacja królestwa | XII-XIV wiek | ||
Religia dominująca | |||
![]() Burgundia w XII/XIII wieku Królestwo Burgundii Niezależne księstwa |
Królestwo Burgundii, zwane też Królestwem Arles, lub Arelat (łac. Regnum Burgundiae / Regnum Arelatense, fr. Royaume de Bourgogne) – drugie państwo burgundzkie, istniejące w latach 933–1378.
Tereny
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Karte_Hoch_und_Niederburgund_EN.png/240px-Karte_Hoch_und_Niederburgund_EN.png)
Królestwo nie obejmowało ziem Księstwa Burgundii, które było częścią państwa Franków Zachodnich.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Państwo powstało ze zjednoczenia królestw Górnej i Dolnej Burgundii przez władcę Dolnej Burgundii Rudolfa II w 933 roku.
Król Burgundii Rudolf III zmarł 2 lutego 1032. Na mocy układu zawartego z cesarzem Henrykiem II jego państwo odziedziczył Konrad II. Wkrótce w Burgundii wybuchł bunt. Zimą 1033 Konrad II przystąpił do akcji, nie odnosząc sukcesu. W tej sytuacji zawarł sojusz z królem Francji Henrykiem I i ponownie zaatakował w 1034 odzyskując kontrolę nad krajem. Książęta złożyli mu hołd i 1 sierpnia 1034 koronował się on w Genewie na króla Burgundii. Wprawdzie Konrad został koronowany już 2 lutego 1033 w Peterlingen (Payerne), ale akt ten nabrał mocy dopiero po hołdzie. Jesienią 1038 cesarz polecił koronować na króla Burgundii swojego syna Henryka.
W 1032 roku zatem królestwo zostało włączone do Świętego Cesarstwa Rzymskiego i stało się formalnie jedną z trzech części składowych imperium. Każdorazowy cesarz był królem Burgundii. Ostatnim koronowanym królem Burgundii był cesarz Karol IV Luksemburski. Za symboliczny koniec Królestwa Burgundii uznaje się 1378 rok, w którym to cesarz Karol IV mianował Delfina Francji Karola Walezjusza stałym wikariuszem resztek cesarskich dóbr w Burgundii. Cesarze Rzymscy pozostali tytularnymi władcami Burgundii do końca Rzeszy w 1806 roku.
Władcy Burgundii
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jako oddzielne państwo do 1032.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Pierre Riche, Karolingowie, SuperNowa, Niezależna Oficyna Wydawnicza Nowa, Warszawa 1997