Książeczka zdrowia dziecka – Wikipedia, wolna encyklopedia
Książeczka zdrowia dziecka – książeczka dla dzieci w wieku od 0 do 18 lat, wydawana przez szpital po urodzeniu się dziecka, zawierająca informacje na temat stanu jego zdrowia, przebytych chorób i szczepień.
Książeczki były wydawane na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lipca 1959[1]. Następnie uchylono ten obowiązek rozporządzenia z dniem 1 stycznia 2002[2], jednak mimo to książeczki nadal były wydawane. Od 1 stycznia 2016 roku Minister Zdrowia ponownie przywrócił obowiązek wydawania książeczek zdrowia dziecka przez szpitale położnicze[3][martwy link]. W województwie śląskim książeczki zastąpione są elektronicznymi kartami.[potrzebny przypis]
W książeczce znajdują się następujące dane:
- Dane osobowe dziecka.
- Dane o rodzinie.
- Poród i ocena stanu zdrowia noworodka.
- Przebieg okresu noworodkowego.
- Rozwój psychomotoryczny w 1 roku życia.
- Bilans zdrowia dziecka w wieku 2 lat.
- Bilans zdrowia dziecka w wieku 4 lat.
- Bilans zdrowia dziecka w wieku 6 lat.
- Bilans zdrowia dziecka w wieku 10 lat.
- Bilans zdrowia dziecka w wieku 14 lat.
- Bilans zdrowia dziecka w wieku 18 lat.
- Rozwój fizyczny 1.-18. roku życia.
- Stwierdzone uczulenia.
- Stan uodpornienia przeciw chorobom zakaźnym.
- Przebyte choroby zakaźne.
- Okresowe badania stomatologiczne.
- Porady ambulatoryjne i domowe.
- Pobyt w szpitalu, sanatorium i inne.
- Zakład, do którego dziecko uczęszcza.
- Książeczka szczepień[4][martwy link]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 lipca 1959 r. w sprawie książeczek zdrowia. (Dz.U. z 1959 r. nr 41, poz. 259)
- ↑ Dz.U. z 2001 r. nr 126, poz. 1384
- ↑ Nowa Książeczka Zdrowia Dziecka – Departament Zdrowia. departamentzdrowia.pl. [dostęp 2015-11-18].[martwy link]
- ↑ Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu obowiązkowych szczepień ochronnych oraz zasad przeprowadzania i dokumentacji szczepień[martwy link]