Kwasica oddechowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kwasica oddechowa – rodzaj kwasicy, która rozwija się w następstwie upośledzonego wydalania dwutlenku węgla przez płuca, co powoduje wzrost stężenia kwasu węglowego w płynie międzykomórkowym i obniżenie pH krwi. Kwasica oddechowa występuje w zahamowaniu czynności ośrodka oddechowego (uszkodzenie, działanie leków), chorobach płuc (dychawica oskrzelowa, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli, zapalenie, obrzęki), w sercu płucnym i znieczuleniu ogólnym. Klinicznie może się objawiać dodatkowo osłabieniem, bólami głowy, apatią, a przy cięższych przypadkach sennością i śpiączką[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tadeusz Rożniatowski: Mała encyklopedia medycyny. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 569. ISBN 83-01-06177-4.