Legbąd – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
![]() Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (III 2011) | 499[2] |
Strefa numeracyjna | 052 |
Kod pocztowy | 89-504[3] |
Tablice rejestracyjne | CTU |
SIMC | 0098683 |
Położenie na mapie gminy Tuchola ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu tucholskiego ![]() | |
![]() |
Legbąd (niem. Legbond) – wieś borowiacka w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Tuchola, na obszarze Tucholskiego Parku Krajobrazowego, przy drodze wojewódzkiej nr 237. Wieś znajduje się w Borach Tucholskich w obrębie Nadleśnictwa Woziwoda.
W roku 1913, we wsi, powstała parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa, a wraz z nią cmentarz. Do roku 1954 miejscowość była siedzibą gminy Legbąd. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Legbąd. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Obecnie w skład sołectwa Legbąd wchodzą również miejscowości Brody, Fojutowo, Jaty, Końskie Błota, Koślinka, Lasek, Łosiny, Nad Kanałem, Niwki, Parcele Legbądzkie i Radonek. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 499 mieszkańców[2]. Jest piątą co do wielkości miejscowością gminy Tuchola.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 66935
- ↑ a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 650 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Cmentarz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa, Legbąd
- Ligmunt, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 223 .