Legislator – Wikipedia, wolna encyklopedia
Legislator – funkcjonariusz publiczny wykwalifikowany do zapewniania organom władzy publicznej fachowego wsparcia w procesie stanowienia prawa[1][2].
W Polsce legislator nie jest zawodem zaufania publicznego posiadającym samorząd zawodowy, a raczej rodzajem niejednolicie nazywanych stanowisk w administracji publicznej, dostępnych dla absolwentów studiów prawniczych będących funkcjonariuszem służb państwowych, żołnierzem zawodowym lub urzędnikiem (pracownikiem urzędów państwowych, członkiem korpusu służby cywilnej albo pracownikiem samorządowym). Zatrudnia się również specjalistów po studiach administracyjnych, a także specjalistów merytorycznych obeznanych ze specyfiką zadań danego urzędu, którzy w ramach obowiązków zawodowych[3]:
- opracowują projekty aktów prawnych dla jednostek zatrudniających (szczególnie Sejm, Senat, urzędy centralne, wojewodowie, organy samorządu terytorialnego, ministerstwa, Rada Ministrów, Rządowe Centrum Legislacji),
- sporządzają opinie na temat aktów prawnych oraz ich zgodności z obowiązującym prawem miejscowym, krajowym i europejskim oraz orzecznictwem i doktryną,
- redagują i ujednolicają teksty aktów prawnych.
Organizacją społeczną zrzeszającą zawodowych legislatorów jest Polskie Towarzystwo Legislacji[4].
Legislatorzy mogą podnosić swoje kwalifikacje na studiach podyplomowych oferowanych w szczególności przez Uniwersytet Warszawski, Uczelnię Łazarskiego oraz Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Członek korpusu służby cywilnej, który ukończył studia prawnicze, może być skierowany do odbycia 12-miesięcznej aplikacji legislacyjnej prowadzonej przez Rządowe Centrum Legislacji[5].
Urząd | Stanowisko | Wykształcenie | Doświadczenie | Dodatkowe wymagania | Uwagi | Źródło |
---|---|---|---|---|---|---|
Kancelaria Polskiej Akademii Nauk | główny specjalista ds. legislacji | wyższe prawnicze | 7 lat doświadczenia zawodowego | aplikacja legislacyjna lub studia podyplomowe z zakresu legislacji | stanowisko samodzielne | [6] |
Centrala Instytutu Pamięci Narodowej | główny specjalista ds. legislacji | wyższe prawnicze | 7 lat doświadczenia zawodowego | aplikacja legislacyjna lub studia podyplomowe z zakresu legislacji | stanowisko samodzielne | [6] |
Centralny Zarząd Służby Więziennej | główny specjalista ds. legislacji | wyższe prawnicze | 7 lat doświadczenia zawodowego | aplikacja legislacyjna lub studia podyplomowe z zakresu legislacji | stanowisko samodzielne | [6] |
Biuro Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji | główny specjalista ds. legislacji | wyższe prawnicze | 6 lat doświadczenia zawodowego | aplikacja legislacyjna lub studia podyplomowe z zakresu legislacji | stanowisko samodzielne | [7] |
Centrala Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego | legislator | wyższe prawnicze | 6 lat doświadczenia zawodowego | aplikacja legislacyjna lub studia podyplomowe z zakresu legislacji | stanowisko samodzielne | [6] |
Kancelaria Prezydenta RP | główny specjalista ds. legislacji | wyższe prawnicze | 5 lat doświadczenia zawodowego | aplikacja legislacyjna lub studia podyplomowe z zakresu legislacji | stanowisko samodzielne | [8] |
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów (pracownicy nienależący do korpusu służby cywilnej) | główny legislator | wyższe prawnicze | 7 lat stażu pracy | – | – | [9] |
starszy legislator | wyższe prawnicze | 6 lat stażu pracy | – | – | ||
legislator | wyższe prawnicze | 5 lata stażu pracy lub 2 lata stażu pracy i aplikacja legislacyjna | – | – | ||
młodszy legislator | wyższe prawnicze | – | – | – | ||
Rządowe Centrum Legislacji (pracownicy nienależący do korpusu służby cywilnej) | główny legislator | wyższe prawnicze | 4 lata pracy i aplikacja legislacyjna lub 5 lat pracy związanej z legislacją lub 6 lat pracy związanej ze stosowaniem prawa lub pracy jako nauczyciel akademicki na kierunku prawo | – | – | [10] |
starszy legislator | wyższe prawnicze | 3 lata pracy i aplikacja legislacyjna lub 4 lata pracy związanej z legislacją lub 5 lat pracy związanej ze stosowaniem prawa lub pracy jako nauczyciel akademicki na kierunku prawo | – | – | ||
legislator | wyższe prawnicze | 2 lata pracy i aplikacja legislacyjna lub 3 lata pracy związanej z legislacją lub 4 lata pracy związanej ze stosowaniem prawa lub pracy jako nauczyciel akademicki na kierunku prawo | – | – | ||
młodszy legislator | wyższe prawnicze | – | – | – | ||
Korpus Służby Cywilnej | główny specjalista do spraw legislacji | wyższe prawnicze | 4 lata pracy związanej z opracowywaniem aktów prawnych lub aplikacja legislacyjna | – | stanowisko samodzielne w służbie cywilnej | [11] |
główny specjalista | wyższe | – | – | |||
starszy specjalista, specjalista, referendarz | wyższe | – | – | stanowisko specjalistyczne w służbie cywilnej | ||
referent prawny | wyższe prawnicze lub administracyjne | – | – | |||
specjalista do spraw legislacji | wyższe prawnicze | 2 lata pracy związanej z opracowywaniem aktów prawnych lub aplikacja legislacyjna | – | |||
Urzędy samorządowe | główny specjalista do spraw legislacji | wyższe o odpowiednim kierunku umożliwiającym wykonywanie zadań na stanowisku, stosownie do opisu stanowiska | 4 lata pracy związanej z opracowywaniem aktów prawnych lub aplikacja legislacyjna | – | stanowisko urzędnicze | [12] |
referent prawny | wyższe o odpowiednim kierunku umożliwiającym wykonywanie zadań na stanowisku, stosownie do opisu stanowiska | – | – |
Służba | Kod | Stanowisko | Korpus | Grupa/stopień etatowy | Źródło |
---|---|---|---|---|---|
Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej | 46C 01 | legislator | korpus osobowy sprawiedliwości i obsługi prawnej | grupa oficerska | [13] |
Komenda Główna Straży Granicznej oraz Biuro Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej | – | legislator | – | 15 / płk | [14] |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Art. 110 ustawy o służbie cywilnej.
- ↑ Art. 71 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.
- ↑ Prawnik legislator. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. s. 1, 2. [dostęp 2018-02-04].
- ↑ Polskie Towarzystwo Legislacji [online], legislacja.org.pl [dostęp 2020-09-03] .
- ↑ Art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. z 2024 r. poz. 409).
- ↑ a b c d Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 lutego 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie zasad wynagradzania pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej zatrudnionych w urzędach administracji rządowej i pracowników innych jednostek (Dz.U. z 2023 r. poz. 467).
- ↑ Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie określenia stanowisk urzędniczych, zasad wynagradzania oraz wymaganych kwalifikacji zawodowych pracowników Biura Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (Dz.U. z 2019 r. poz. 1234).
- ↑ Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 grudnia 2018 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2018 r. poz. 1263).
- ↑ Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 marca 1998 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (Dz.U. z 2017 r. poz. 1283).
- ↑ Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 1999 r. w sprawie zasad wynagradzania oraz wymagań kwalifikacyjnych pracowników Rządowego Centrum Legislacji (Dz.U. z 2017 r. poz. 578).
- ↑ Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie określenia stanowisk urzędniczych, wymaganych kwalifikacji zawodowych, stopni służbowych urzędników służby cywilnej, mnożników do ustalania wynagrodzenia oraz szczegółowych zasad ustalania i wypłacania innych świadczeń przysługujących członkom korpusu służby cywilnej (Dz.U. z 2022 r. poz. 2024).
- ↑ Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 października 2021 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1960).
- ↑ Rozp. MON z dnia 13 czerwca 2022 r. w sprawie korpusów osobowych, grup osobowych i specjalności wojskowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1333).
- ↑ Rozp. MSWiA z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 2424).