Leraje – Wikipedia, wolna encyklopedia
Leraje – w tradycji okultystycznej, demon, markiz piekła. Znany również pod imionami Lirajka, Loraj, Loray, Oraj, Oray, Leraye i Leraie. Rozporządza 30 legionami duchów piekielnych. W Sztuce Goecji jest czternastym, a w Pseudomonarchii Daemonum trzynastym duchem.
W demonologii
[edytuj | edytuj kod]By go przywołać i podporządkować potrzebna jest jego pieczęć, która według Sztuki Goecji powinna być zrobiona ze srebra.
Potrafi wywoływać wielkie bójki, potyczki i bitwy. Odpowiedzialny jest również za gangrenę na ranach wywołanych przez strzały z łuku. Potrafi świetnie posługiwać się dzirytem.
Ukazuje się pod postacią łucznika, który jest ubrany w kolorze zielonym. Trzyma przy sobie łuk i kołczan.
- Pojawia się w grze Castlevania: Portrait of Ruin jako Lerajie.
- W grze fabularnej Dungeons & Dragons w dodatku Tome of Magic: Pact, Shadow, and True Name Magic, można z nim podpisać pakt w zamian za władzę. Jego wygląd jest taki sam jak w Sztuce Goecji.
- Pojawia się w japońskiej mandze Chrno Crusade jako Leriajie.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- MacGregor Mathers, Aleister Crowley: Goecja wg Aleistera Crowleya. Dariusz Misiuna (oprac. i tłum.). Wrocław: FOX, 2000, s. 66. ISBN 83-913114-5-7.
- Collin de Plancy: Słownik wiedzy tajemnej. Warszawa-Kraków: Oficyna Wydawnicza POLCZEK Polskiego Czerwonego Krzyża, 1993, s. 134. ISBN 83-85272-11-9.