Lubaczówka – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kontynent | |
---|---|
Państwo | |
Rzeka | |
Długość | 88,2 km |
Powierzchnia zlewni | 1129 km² |
Średni przepływ | 4,34 m³/s Zapałów |
Źródło | |
Miejsce | Roztocze Wschodnie (Ukraina), nieopodal Starzysk |
Współrzędne | |
Ujście | |
Recypient | San |
Miejsce | |
Wysokość | 178 |
Współrzędne | |
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() |
Lubaczówka (w górnym biegu Zawadówka) – rzeka w Kotlinie Sandomierskiej, prawy dopływ Sanu[1]. Swój początek bierze jako Zawadówka na Roztoczu Wschodnim, na Ukrainie w okolicach wsi Starzyska. Na obszar Polski wpływa w okolicach Budomierza. Płynie przez Płaskowyż Tarnogrodzki do Pradoliny Podkarpackiej. Przepływa między innymi przez miasto Lubaczów i wsie Nowa Grobla, Radawa, Cetula i Zapałów. Uchodzi do Sanu na wysokości 178 m n.p.m. w Manasterzu. Długość rzeki wynosi 88,2 km, w tym 67,3 km w Polsce.
Główne dopływy
[edytuj | edytuj kod]Prawe: Sołotwa ze Świnicą (obok Zawadówki, uważana za drugą źródłową strugę Lubaczówki), Przerwa, Radawka.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/fb/Munina-Hrebenne3.jpg)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 142, ISBN 83-239-9607-5 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Lubaczówka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 373 .