Lustracja dymów i podanie ludności – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Number_of_households_in_Crown_lands_per_Voivodeships_of_Polish-Lithuanian_Commonwealth_in_1789.png/240px-Number_of_households_in_Crown_lands_per_Voivodeships_of_Polish-Lithuanian_Commonwealth_in_1789.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/19/Tabela_ludno%C5%9Bci_w_mie%C5%9Bcie_Poznaniu_1789_cz.1.jpg/240px-Tabela_ludno%C5%9Bci_w_mie%C5%9Bcie_Poznaniu_1789_cz.1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/45/Tabela_ludno%C5%9Bci_w_mie%C5%9Bcie_Poznaniu_1789_cz.2.jpg/240px-Tabela_ludno%C5%9Bci_w_mie%C5%9Bcie_Poznaniu_1789_cz.2.jpg)
Lustracja dymów i podanie ludności – konstytucja Sejmu Czteroletniego uchwalona 22 czerwca 1789[1], proklamująca pierwszy w Polsce spis statystyczny, obejmujący całą ludność kraju z wyjątkiem szlachty i duchowieństwa. Uchwalona z inicjatywy sekretarza wielkiego litewskiego Fryderyka Józefa Moszyńskiego, który na sesji sejmowej 9 marca 1789 uzasadniał przeprowadzenie spisu. Był on również autorem tabel statystycznych spisu i statystycznej metody wymiaru podatków na wojsko[2].
Uzupełnieniem spisu ludności nieszlacheckiej była księga ziemiańska.
Każda z czterech tablic spisowych zawierała podział ludności według płci, zawodu i stanowiska społecznego, z wyróżnieniem synów (w wieku do 15 i powyżej 15 lat) oraz córek. Spis nie był spisem imiennym, druki wypełniano odrębnie dla każdej posesji.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Łukasz Kądziela, Między zdradą a służbą rzeczypospolitej, Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793, Warszawa 1993s. 42
- ↑ Spis ludności Rzeczypospolitej 1789 r.. Główny Urząd Statystyczny.