Mała Poślednia Turniczka – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Widok z Doliny Staroleśnej | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
Wysokość | 2527 m n.p.m. |
Pierwsze wejście | 1 sierpnia 1877 |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Mała Poślednia Turniczka (słow. Lomnická vežička, niem. Chmielowskiturm, węg. Chmielowski-torony[1]) – turnia o wysokości 2527 m[2] w słowackich Tatrach Wysokich, w długiej południowo-wschodniej grani Wyżniego Baraniego Zwornika. Jest jedną z czterech turni na odcinku pomiędzy Durnym Szczytem a Łomnicą, najbliższą temu ostatniemu szczytowi. Od Pośledniej Turni na północnym zachodzie oddziela ją Poślednia Przełączka, a od Łomnicy na południowym wschodzie – Przełączka pod Łomnicą[3].
Na Małą Poślednią Turniczkę nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, natomiast najdogodniejsza droga dla taterników wiedzie od strony Pośledniej Przełączki. Mimo niepozornego kształtu odchodzi od niej na południe potężna grań w stronę Doliny Małej Zimnej Wody. Oddziela ona od siebie górne piętra dwóch żlebów: Żlebu Chmielowskiego na południowym zachodzie i Żlebu Téryego na południowym wschodzie[3].
Nazewnictwo
[edytuj | edytuj kod]Polska nazwa Małej Pośledniej Turniczki pochodzi od Pośledniej Turni, natomiast nazwa słowacka od Łomnicy. Nazwy niemiecka i węgierska upamiętniają Janusza Chmielowskiego, polskiego taternika[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze znane wejścia turystyczne:
- Ödön Téry i Martin Spitzkopf, 1 sierpnia 1877 r. – letnie,
- Jiří Děrda i Jaroslav Sláma, 23 lutego 1955 r. – zimowe (prawdopodobnie wchodzono w zimie już wcześniej)[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/%C5%81omnica_a14.jpg/240px-%C5%81omnica_a14.jpg)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
- ↑ Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania [online] .
- ↑ a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXI. Klimkowa Przełęcz – Łomnicka Grań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977, s. 50–53.