Medal Aizsargów „Za Pracowitość” – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Baretka medalu | |
Ustanowiono | |
---|---|
Wycofano | |
Wielkość | ∅ 27 mm |
Kruszec | |
Wydano | kilkaset |
Powiązane |
Medal Aizsargów „Za Pracowitość” (łot. Aizsargu medaļa "Par centību")[1] – odznaczenie przyznawane w okresie międzywojennym zasłużonym członkom łotewskiej ochotniczej formacji obrony terytorialnej Aizsargi i innym osobom, które wniosły znaczący wkład na polu obrony terytorialnej i utrzymania porządku w Republice Łotewskiej.
Przeznaczony był do odznaczania członków niższej rangi tej formacji[2].
Historia odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Medal ten został ustanowiony w 1939[1] i był przyznawane za szczególny wysiłek zbrojny członków organizacji Aizsargi w obronie Łotwy podczas walk z sowietami w wojnie w latach 1918-1920, a także za wkład w utrzymaniu porządku w kraju w okresie po zakończeniu wojny. Odznaczenie nadawane było przez prezydenta Łotwy do 20 marca 1939[3].
W sumie odznaczono jedynie kilkaset osób[2].
Wygląd
[edytuj | edytuj kod]Medal Obrońców „Za Pracowitość” miał średnicę 27 mm[3].
Na awersie przedstawiono dłoń z uniesionym nagim mieczem. Po lewej stronie gałązkę dębową, w tle stylizowane słońce z trzema gwiazdami, symbolizującymi trzy prowincje Łotwy: Liwonię (dawne Inflanty szwedzkie), Łatgalię (dawne Inflanty polskie) i Kurlandię z Semigalią.
Rewers medalu przedstawia napis PAR CENTĪBU (za pracowitość) otoczony wieńcem laurowo-dębowym, z krótszą gałązką dębową[3].
Wstążka medalu – o szerokości 28 mm[3] – wykonana z mory w kolorze zielonym z dwoma białymi paskami umieszczonymi symetrycznie po prawej i lewej stronie wstążki.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Vilius Kavaliauskas: Symbole wolności bałtyckiej 1918–1940. Warszawa: Muzeum Łazienki Królewskie, 2020, s. 65. ISBN 978-83-64178-88-7.
- ↑ a b Vilius Kavaliauskas: Orders, Decorations and Medals of Estonia, Latvia and Lithuania. Kopenhaga: Ordenshistorisk Selskab, 1996, s. 41. ISBN 978-87-88513-10-3.
- ↑ a b c d Kristīne Ducmane: Decorations of the Republic of Latvia 1918-1940. Ryga: Latvijas vēstures muzejs, 1993, s. 46 ISBN 5-89960-040-3
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Andris Tomašūns: Aizsargi (lit.)