Mikołaj Maciejowicz – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | do 1940 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | 1 Pułk Szwoleżerów |
Stanowiska | dowódca szwadronu |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Mikołaj Maciejowicz (ur. 3 lipca 1897[a] w Puławach, zm. 1940 w ZSRR) – rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Dymitra i Aleksandry z Deszków. Ukończył Korpus Kadetów w Woroneżu i Szkołę Junkrów. Służył w Armii Imperium Rosyjskiego do 1919. Wówczas, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został przydzielony do 1 pułku szwoleżerów, a następnie do 4 pułku strzelców konnych. Z tym oddziałem walczył w wojnie polsko-bolszewickiej 1920. Jako podporucznik IV dywizjonu 26 kwietnia 1920 wsławił się bohaterstwem w ataku na Żmerynkę i wieś Gołubowkę. Został wówczas ranny, a za swoje czyny otrzymał Order Virtuti Militari. Po wojnie służył w I szwadronie 10 pułku strzelców konnych, stacjonującego w Łańcucie[1], później od 1929 do 1932 służył w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu[2]. Został awansowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. Od 1932 do 1936 ponownie w 10 pułku strzelców konnych, gdzie był dowódcą szwadronu szkolnego. W 1936 został oficerem mobilizacyjnym w tej jednostce, a w 1938 raz jeszcze mianowany dowódcą szwadronu.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 wkrótce został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD podczas przekraczania granicy z Rumunią. Był przetrzymywany w Stanisławowie i Odessie. W 1940 został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam prawdopodobnie na wiosnę 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 57/3-47 oznaczony numerem 1903; jego tożsamość została podana jako Mikołaj Macijewicz)[3]. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 340 (za bohaterskie czyny 26 kwietnia 1920)
- Krzyż Walecznych
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Krzyż Kawalerski Orderu Korony Rumunii V klasy (Królestwo Rumunii)
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Inną datę dzienną urodzenia, 20 czerwca 1897, podało Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie..
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Katyń 1940 – pamiętamy!!! – Dziesiątacy straceni w ZSRR. dobroni.pl, 21 października 2010. [dostęp 2015-01-15].
- ↑ Stanisław Poręba: Kalendarz Grudziądzki 2001. Grudziądz: Grudziądzkie Towarzystwo Kultury, 2001, s. 40.
- ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 56. [dostęp 2014-10-27].