Mirin – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Mirinbowl.jpg/220px-Mirinbowl.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Toso_by_midorisyu.jpg/220px-Toso_by_midorisyu.jpg)
Mirin (jap. 味醂) – słodka, płynna przyprawa o zawartości alkoholu 14%, uzyskiwana w wyniku zmieszania ryżu lekko sfermentowanego przy pomocy pleśni ryżowej Aspergillus oryzae z wódką ryżową shōchū[1].
Początkowo mirin pełnił funkcję napoju, jednak od końca okresu Edo jest używany w kuchni japońskiej jako przyprawa do przyrządzania potraw[2]. Niewielka ilość mirinu używana jest do dań z ryb w celu usunięcia "rybiego" zapachu. Mirin stanowi również jeden ze składników marynaty teriyaki. Należy odróżnić prawdziwy mirin (tzw. hon mirin), sprzedawany w sklepach z sake i dobrych supermarketach od często spotykanych podróbek o obniżonej zawartości alkoholu.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Richard Hosking: A Dictionary of Japanese Food: Ingredients & Culture. Tuttle Publishing, 1997, s. 240., str. 94
- ↑ Machiko Chiba: Japanese Dishes for Wine Lovers. John Whelehan. New York: Kodansha International, 2005, s. 12. ISBN 4-7700-3003-7.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kordzińska-Nawrocka, Iwona: Japońska sztuka kulinarna, Warszawa 2008, str. 211-225, ISBN 978-83-7436-171-2
- Barber, Kimiko: Kuchnia japońska, Poznań 2004, ISBN 978-83-245-1759-6
- Magdalena Tomaszewska-Bolałek , Tradycje kulinarne Japonii, Warszawa: Hanami, 2006, ISBN 83-60740-00-3, ISBN 978-83-60740-00-2, OCLC 749211591 .