Nadpłytkowość wtórna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Nadpłytkowość wtórna – choroba polegająca na patologicznym wzroście płytek krwi, wywoływana przez inne schorzenia. Liczba płytek krwi we krwi obwodowej wynosi powyżej 400 000/µl.
Choroby powodujące nadpłytkowość wtórną
[edytuj | edytuj kod]- nowotwory lite
- niedokrwistość z niedoboru żelaza
- niedokrwistości hemolityczne
- przewlekłe choroby zapalne i infekcyjne
- ostra utrata krwi
- alkoholizm
- usunięcie śledziony
- u częstych dawców krwi
Objawy
[edytuj | edytuj kod]Najczęściej nie daje objawów, nie wywołuje skazy krwotocznej ani zakrzepicy.
Leczenie
[edytuj | edytuj kod]Wyleczenie jest możliwe po skutecznym leczeniu choroby podstawowej.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- A. Szczeklik "Choroby wewnętrzne 2011"