Neuropeptyd Y – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | Ten artykuł od 2010-01 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Neuropeptide_Y.png/240px-Neuropeptide_Y.png)
Neuropeptyd Y (NPY) – neuroprzekaźnik występujący w rdzeniu przedłużonym, podwzgórzu i autonomicznym układzie nerwowym[1]. Jest polipeptydem zbudowanym z 36 reszt aminokwasowych. Działa poprzez receptory Y5[2]. Pod względem chemicznym przypomina polipeptyd trzustkowy. Szczególnie duża ilość NPY występuje w neuronach noradrenergicznych. Związek ten wzmaga naczyniozwężające działanie noradrenaliny, jak również należy do układu oreksygenicznego wzmagającego łaknienie. Uwalnianie NPY wzrasta po wysiłku fizycznym lub drażnieniu impulsami elektrycznymi o wysokiej częstotliwości.
Po wstrzyknięciu do podwzgórza NPY powoduje zwiększenie ilości pobieranego pokarmu, natomiast inhibitory syntezy neuropeptydu Y zmniejszają ilość pobieranego pożywienia. Ilość mRNA dla neuropeptydu Y w podwzgórzu zwiększa się podczas przyjmowania pokarmu, a zmniejsza się podczas sytości[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ K. Tatemoto , M. Carlquist , V. Mutt , Neuropeptide Y--a novel brain peptide with structural similarities to peptide YY and pancreatic polypeptide, „Nature”, 296 (5858), 1982, s. 659–660, ISSN 0028-0836, PMID: 6896083 [dostęp 2018-07-20] .
- ↑ a b William Ganong: Fizjologia. PZWL, s. 234-235. ISBN 978-83-200-3989-4.