Obróbka ścierna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Obróbka ścierna – rodzaj obróbki skrawaniem, w której narzędziem skrawającym są ziarna ścierne luźne albo w postaci pasty, tarczy, osełki, papieru lub płótna ściernego. Liczba ostrzy skrawających i ich geometria są niezdefiniowane. Naddatek materiału usuwany jest w postaci drobnych wiórów oraz cząsteczek wyrywanych siłą tarcia[1].
Obróbka ścierna charakteryzuje się najczęściej bardzo małą głębokością skrawania.
Klasyfikacja obróbki ściernej ze względu na rodzaj używanego narzędzia
[edytuj | edytuj kod]- Obróbka narzędziami ściernymi:
- Obróbka luźnym ścierniwem:
- docieranie docierakami
- polerowanie ścierne
- obróbka udarowo-ścierna
- docieranie bębnowe
- docieranie wirowe
- obróbka strumieniowo-ścierna
- honowanie
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Edmund Tasak , Obróbka ubytkowa i spajanie, Wydawnictwo AGH, 2001 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jan Kaczmarek, Podstawy obróbki wiórowej, ściernej i erozyjnej, WNT, Warszawa 1970