Samodzielny Korpus Żandarmów – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 10 maja 1827 |
Rozformowanie | 14 maja 1917 |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Formacja | |
Podległość | Ministerstwo Wojny |
Samodzielny Korpus Żandarmów (ros. Отдельный корпус жандармов, do 1836 pn. Korpus Żandarmów) – formacja terenowa III Oddziału Kancelarii Osobistej Jego Cesarskiej Mości, a od 1881 carskiej Ochrany.
III Oddział nie miał placówek prowincjonalnych, dlatego poza stolicą Imperium Rosyjskiego – Sankt Petersburgiem – część zadań III Oddziału miał pełnić Korpus Żandarmerii. Żandarmi ci prowadzili śledztwa i przesłuchania (czynnościami operacyjnymi zajmowali się jednak jedynie tajni agenci Ochrany).
17 (4) marca 1917 Rząd Tymczasowy wydał dekret rozwiązujący zarówno Ochranę jak i Samodzielny Korpus Żandarmów.
26 (13) kwietnia Rada Wojenna postanowiła między innymi:
- unieważnić etaty Samodzielnego Korpus Żandarmów i żandarmsko-policyjnych zarządów linii kolejowych z 1912 z wszystkimi uzupełnieniami i zmianami;
- rozformować z dniem 14 (1) maja 1917 Samodzielny Korpus Żandarmów i żandarmsko-policyjne zarządy linii kolejowych[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Военное министерство. Приказ по Военному ведомству № 250 Детроград. Апреля 29-го дня 1917 года. Государственная публичная историческая библиотека. [dostęp 2020-08-24]..
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tadeusz A. Kisielewski, Zamach - tropem zabójców generała Sikorskiego, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2006.