Północne Taurydy – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Gwiazdozbiór radiantu | |
Pierwszy obserwator | Giuseppe Zezioli |
---|---|
Data pierwszej obserwacji | |
Symbol IMO | NTA |
Charakterystyka radiantu | |
Gwiazdozbiór | |
Grupa rojów | |
α | 03:52 (58°) |
δ | +22 |
Prędkość w atmosferze | 29 km/s |
Widoczność roju | |
Okres występowania | |
Maksimum | |
Aktywność | średnia |
ZHR | 5 |
Widoczność w Polsce | TAK |
Obiekt macierzysty | |
Obiekt macierzysty |
Północne Taurydy (NTA) – rój meteorów aktywny od 20 października do 10 grudnia. Jego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Byka. Maksimum roju przypada na 12 listopada, jego aktywność jest określana jako średnia, a obfitość roju wynosi 5 meteorów/h. Prędkość meteorów z roju wynosi 29 km/s.
Powstanie Północnych Taurydów jest związane z planetoidą 2004 TG10, co łączy ten rój z kompleksem Taurydów.
Północne Taurydy zaobserwował już w 1869 roku Giuseppe Zezioli w Bergamo we Włoszech, jednak odkrycie nowego roju ogłosił w roku 1918 Anglik Alphonso King, opierając się na obserwacjach właśnie z 1918 roku[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ IAU Meteor Data Center: North. Taurids. [dostęp 2010-07-18].
- ↑ Meteor Showers Online: Taurids. [dostęp 2010-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-16)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- PKIM Pracownia Komet i Meteorów: Kalendarz meteorowy 2013. [dostęp 2014-07-29].