Paschalis Carda Saporta – Wikipedia, wolna encyklopedia
prezbiter i męczennik | |
Data i miejsce urodzenia | 29 października 1893 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 4 września 1936 |
Czczony przez | |
Beatyfikacja | |
Wspomnienie | 4 września |
Atrybuty | palma |
Szczególne miejsca kultu | Diecezja Segorbe-Castellón |
Paschalis Carda Saporta, (hiszp.) José Pascual Carda Saporta (ur. 29 października 1893 w Villarreal, zm. 4 września 1936 w Oropesie) – błogosławiony prezbiter, ofiara prześladowań antykatolickich okresu hiszpańskiej wojny domowej, zamordowany z nienawiści do wiary (łac) odium fidei[1][2] i uznany przez Kościół katolicki za męczennika[3], członek Bractwa Kapłanów Robotników od Serca Jezusa[4].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Po studiach 15 maja[2] 1918 r. przyjął sakrament święceń kapłańskich i wstąpił do kapłańskiego Stowarzyszenia Robotników Diecezjalnych[5]. Skierowany do pracy w seminariach duchownych pełnił obowiązki prefekta kleryków i ojca duchownego[5]. W Ciudad Real piastował obowiązki rektora wyższego seminarium duchownego[5]. Od 1924 roku realizował swoje powołanie w Meksyku, gdzie w kościele „San Felipe de Jesús” (w mieście Meksyk; świątynia pod wezwaniem Filipa od Jezusa)[2][6], przez dwa lata z zaangażowaniem oddawał się ewangelizacji tamtejszej ludności[5], pełniąc posługę kapłańską jako spowiednik i kaznodzieja[6]. Po wybuchu hiszpańskiej wojny domowej, przerwał urlop by otoczyć opieką kleryków w Ciudad Real[5]. Rozpoznany jako kapłan, ujęty został i zamordowany w Oropesie 4 września 1936 roku[5]. Przed śmiercią wybaczył swemu oprawcy[5].
Uznany został za wybitnego promotora powołań do kapłaństwa[6][2].
1 października 1995 roku papież Jan Paweł II, w czasie Mszy świętej na Placu Świętego Piotra w Watykanie dokonał beatyfikacji grupy 45 męczenników wojny domowej w Hiszpanii w której znalazł się Paschalis Carda Saporta wraz z ośmioma towarzyszami, członkami Bractwa Kapłanów Robotników od Serca Jezusa[1][3][7].
Szczególnym miejscem kultu Paschalisa Carda Saporty jest Diecezja Segorbe-Castellón[8], a atrybutem męczennika jest palma[4].
W Kościele katolickim wspominany jest w dies natalis (4 września)[2].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- beatyfikowani i kanonizowani w 1995 roku
- 122 męczenników wojny domowej w Hiszpanii
- Józef Aparicio Sanz i 232 towarzyszy
- 498 błogosławionych męczenników hiszpańskich
- Cyryl Bertram i siedmiu towarzyszy
- Męczennicy z Almerii
- Męczennicy ze Zgromadzenia Pasjonistów
- wstawiennictwo świętych
- Rewolucja hiszpańska 1936 roku
- wolność religijna
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b I MARTIRI DEL NOSTRO SECOLO, BEATIFICATI DA GIOVANNI PAOLO II. [dostęp 2014-05-22]. (wł.).
- ↑ a b c d e Beato Giuseppe Pasquale Carda Saporta Sacerdote e martire. 2012-07-03. [dostęp 2014-05-22]. (wł.).
- ↑ a b BEATIFICAZIONI DEL SANTO PADRE GIOVANNI PAOLO II. [dostęp 2014-05-22]. (wł.).
- ↑ a b Bł. męczennicy rewolucji francuskiej - homilia papieża Jana Pawła II w dniu beatyfikacji. Źródło: "L’Osservatore Romano, wydanie polskie" 1 (179)/1996, s. 23-24.. [dostęp 2014-05-22].
- ↑ a b c d e f g Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 372. ISBN 978-83-7318-736-8.
- ↑ a b c Prof. Dr. Dr. P. Andreas Resch: PIETRO RUIZ DE LOS PAÑOS Y ANGEL E 8 COMPAGNI SACERDOTI OPERAI DIOCESANI DEL CUORE DI GESÙ MARTIRI SPAGNOLI (+ 1936). Institut für Grenzgebiete der Wissenschaft. [dostęp 2014-04-12]. (wł.).
- ↑ Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 372-373. ISBN 978-83-7318-736-8.
- ↑ Santos y Beatos que celebran su fiesta litúrgica el mes de julio (42). Conferencia Episcopal Española. [dostęp 2014-04-12]. (hiszp.).