Plaga szarańczy w latach 2019–2020 – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2020-12 wymaga modyfikacji na podstawie najświeższych informacji. |
Państwo |
|
---|---|
Miejsce | Afryka Wschodnia, Bliski Wschód, Azja Południowo–Zachodnia |
Rodzaj zdarzenia | plaga szarańczy |
Data | od czerwca 2019 |
Plaga szarańczy w latach 2019–2020 – klęska żywiołowa związana z nalotem szarańczy pustynnej (Schistocerca gregaria) na terytoria Afryki Wschodniej, Bliskiego Wschodu i Azji Południowo–Zachodniej, która zasięgiem objęła 23 kraje[1].
Szarańcza prawdopodobnie pojawiła się w 2018 roku na pustyni Ar-Rab al-Chali. Stamtąd roje migrowały do Jemenu, a trwająca wojna domowa zablokowała zdolność kraju do monitorowania i zwalczania owadów. Z Jemenu w 2019 roku roje szarańczy udały się na północ do Iranu, a także na południe do Afryki[2].
Afryka Wschodnia
[edytuj | edytuj kod]Szarańcza przybyła do tego regionu latem 2019 roku przez Morze Czerwone, z sąsiadującego Półwyspu Arabskiego. Pod koniec czerwca 2019 roku pierwsze roje szarańczy dotarły do Somalii i Etiopii[3]. W październiku Afryka Wschodnia doświadczyła niezwykle intensywnych jesiennych deszczy, co według ekspertów przyczyniło się do rozmnożenia populacji szarańczy[4].
Pod koniec grudnia pierwsze roje zaczęły przybywać do Kenii, szybko przemieszczając się po północnych i środkowych obszarach kraju[4]. W styczniu kraj ten przeżywał najgorszy nalot od 70 lat, a służba FAO monitorująca szarańczę zidentyfikowała jeden rój o długości do 60 km i szerokości 40 km[5]. Dżibuti i Erytrea również zaczęły doświadczać inwazję szarańczy, a 9 lutego roje owadów zaczęły pojawiać się w północno-wschodniej Ugandzie i północnej Tanzanii[4].
W Etiopii, Sudanie i Kenii najbardziej ucierpieli pasterze. Wielu z nich, z powodu niedoboru pasz musiało pozbyć się zwierząt gospodarskich. Niepewność ekonomiczna wśród pasterzy niesie ze sobą ryzyko wystąpienia konfliktów etnicznych o dostęp do pastwisk[6].
Chociaż w XX wieku w tym regionie wielokrotnie występowały plagi szarańczy, skala tego wybuchu była największa od 25 lat w Etiopii i Somalii, oraz od 70 lat w Kenii. Do końca marca 2020 roku ogromne roje szarańczy przedostały się aż do 10 krajów w Afryce[7]. Rozmiar tej plagi można porównać z chmarami, które uderzyły w kontynent 75 lat temu. Począwszy od roku 1948 szarańcza pustoszyła Afrykę aż do roku 1963[8].
Według ekspertów za przyczynę takiego stanu rzeczy ma odpowiadać Dipol na Oceanie Indyjskim[5]. Cieplejsze morza oznaczają więcej cyklonów, które zapewniają warunki niezbędne do wzrostu roślin, tworząc idealne miejsce lęgowe dla szarańczy. W 2019 roku w Róg Afryki uderzyło osiem cyklonów, co stanowi największą liczbę od roku 1976[5].
FAO ostrzega, że sytuacja związana z szarańczą we wschodniej Afryce może zagrażać bezpieczeństwu żywnościowemu milionów ludzi, a utrzymujące się roje stanowią bezprecedensowe zagrożenie, gdyż zbiegają się z początkiem długich deszczy w marcu i głównym sezonem upraw trwającym do maja[9]. Szacuje się przy tym, że koszt działań pomocowych, które miałyby ograniczyć rozprzestrzenianie się problemu w Afryce Wschodniej, wyniesie ponad 153 miliony dolarów. Dotychczasowe informacje zakładają otrzymanie przez organizację środków w wysokości 131 milionów dolarów[10][11].
21 maja Bank Światowy na walkę z chmarami szarańczy zatwierdził kwotę 500 milionów dolarów. Cztery z najbardziej dotkniętych krajów – Dżibuti, Etiopia, Kenia i Uganda – od razu mają otrzymać 160 milionów dolarów[12]. Straty poniesione do maja 2020 roku oszacowano na 9 miliardów dolarów. Istnieje zagrożenie, że plaga przeniesie się do Afryki Zachodniej, a poziom zagrożenia uzależniony jest w dużym stopniu od pogody, a zwłaszcza opadów i wiatrów[13].
Zapobieganie
[edytuj | edytuj kod]W wykrywaniu rojów szarańczy użyto modelu superkomputera, finansowanego z 35 mln funtów brytyjskiej pomocy, w ramach programu informacji o pogodzie i klimacie dla Afryki. Superkomputer na podstawie danych takich jak prędkość i kierunek wiatru, temperatura i wilgotność z powodzeniem prognozuje ruch szarańczy. Na podstawie danych dotyczących wilgotności gleby i pokrywy roślinnej, przewiduje się gdzie znajdują się złożone jaja, aby rządy afrykańskie mogły w odpowiednie miejsca kierować działania opryskowe[14]. Rozpylanie pestycydów następuje przy użyciu małych samolotów, jak i operacji naziemnych[15].
Niektóre roje pochodzą z obszarów, w których zwalczanie jest znacznie trudniejsze. Obszary w Somalii są trudno dostępne, gdyż kontroluje je terrorystyczna organizacja Al-Shabaab. Nowe zagrożenie wiąże się z wylęgiem szarańczy z jaj. Jest jednak nadzieja, że środki chemiczne powstrzymają wykluwanie się nowych owadów[16]. Walkę z plagą ograniczają restrykcje związane z jednoczesnym występowaniem pandemii koronawirusa, czego skutkiem są opóźnienia w dostawie pestycydów[8][13].
Do 22 kwietnia w całym regionie ponad 240 tys. hektarów zostało potraktowanych chemicznymi pestycydami lub biopestycydami, a 740 osób zostało przeszkolonych do prowadzenia naziemnej kontroli szarańczy[11].
Azja
[edytuj | edytuj kod]W Azji plaga szarańczy uznawana jest za najgorszą od dziesięcioleci. Uważa się, iż zagraża bezpieczeństwu żywnościowemu wielu ludzi[17].
Iran
[edytuj | edytuj kod]Szarańcza pustynna w Iranie zaatakowała na południu kraju ponad 200 tys. hektarów sadów i pól uprawnych w 7 z 31 irańskich prowincji[18]. Pod koniec lutego, po wyjątkowo wczesnych sezonowych deszczach pojawiły się kolejne roje[19]. Walkę z szarańczą wspierało wojsko, w tym poprzez dostarczenie pojazdów terenowych do użytku w trudno dostępnych obszarach[18]. W Iranie gęstość szarańczy była tak wysoka, że po rozpyleniu pestycydów utworzyła się warstwa z ciał martwych osobników o grubości 10–15 centymetrów. Problem szarańczy w Iranie zbiega się z dwoma innymi poważnymi problemami gospodarczymi, tj. powodziami na północy kraju, oraz pandemią koronawirusa[19].
Pakistan
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze roje przybyły do Pakistanu z Iranu w czerwcu 2019 roku[20]. Kraj okazał się nieprzygotowany na inwazję szarańczy. W lutym władze ogłosiły stan wyjątkowy z powodu ataków szarańczy we wschodniej części kraju. Szkodniki niszczyły m.in. uprawy bawełny, pszenicy i kukurydzy[21]. Uznaje się, że jest to największa plaga tym kraju od ćwierćwiecza[22].
Indie
[edytuj | edytuj kod]Szarańcza pustynna zazwyczaj atakuje zachodnią część Indii i niektóre części stanu Gudźarat od czerwca do listopada, jednak w tym roku szarańcza pojawiła się już w kwietniu i jest jedną z największych na przestrzeni ostatnich 30 lat. Rozwojowi szarańczy sprzyjają ulewne deszcze i cyklony na Oceanie Indyjskim[21].
Szarańcza do końca maja zniszczyła w Indiach około 50 tys. hektarów upraw. Tym samym przyczyniła się do największych niedoborów żywności w Indiach od 1993 roku. Do oprysków wysłano traktory oraz drony. Najgorzej sytuacja wyglądała w stanach Radżastanu i Madhya Pradesh, gdzie rozwinęło się od ośmiu do dziesięciu rojów, z których każdy miał około kilometra kwadratowego. Szarańcza dotarła także do stanów Maharasztra i Uttar Pradesh[21].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ World Bank approves record $500 million to battle locust swarms, „Reuters”, 21 maja 2020 [dostęp 2020-06-10] (ang.).
- ↑ How East Africa is fighting locusts amid coronavirus [online], Deutsche Welle [dostęp 2020-06-08] (ang.).
- ↑ Plaga szarańczy w Afryce. Część II – skutki [online], nauka.uj.edu.pl [dostęp 2020-04-16] .
- ↑ a b c A plague of locusts has descended on East Africa. Climate change may be to blame. [online], Science, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-04-15] (ang.).
- ↑ a b c Q&A: Are the 2019-20 locust swarms linked to climate change? [online], Carbon Brief, 10 marca 2020 [dostęp 2020-04-15] (ang.).
- ↑ Georgina Smith , Reuben Kayama , Kenya's pastoralists face hunger and conflict as locust plague continues, „The Guardian”, 15 maja 2020, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-06-08] (ang.).
- ↑ Hanneke Weitering 01 April 2020, Locust swarms are invading Africa. Here's how NASA satellites can help stop them. [online], Space.com [dostęp 2020-04-15] (ang.).
- ↑ a b Matt Simon , There's another plague. This one is of huge locust swarms in Africa. [online], Mother Jones [dostęp 2020-04-26] (ang.).
- ↑ Desert Locust situation update 14 April 2020 [online], www.fao.org [dostęp 2020-04-15] .
- ↑ Desert locust upsurge – Global Response Plan (January–December 2020) [online], www.fao.org [dostęp 2020-06-09] (ang.).
- ↑ a b Jackie Pucci , East Africa: Despite Lockdowns, FAO Prioritizes Desert Locust Containment [online], AgriBusiness Global, 22 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-27] (ang.).
- ↑ World Bank approves record $500 million to battle locust swarms, „Reuters”, 21 maja 2020 [dostęp 2020-06-08] (ang.).
- ↑ a b Famine risk for millions in second locust wave [online], phys.org [dostęp 2020-06-09] (ang.).
- ↑ Karen McVeigh , Scientists turn to tech to prevent second wave of locusts in east Africa, „The Guardian”, 4 marca 2020, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-04-26] (ang.).
- ↑ How crews are using planes to combat huge locust outbreak in East Africa [online], New York Post, 3 lutego 2020 [dostęp 2020-04-26] (ang.).
- ↑ Afryka: Plaga szarańczy zwalczana jest pestycydami – Z innej skrzynki [online], www.sadyogrody.pl [dostęp 2020-04-26] (pol.).
- ↑ Locust attack threatens food security in South Asia [online], www.chinadialogue.net [dostęp 2020-06-10] (ang.).
- ↑ a b Iran may use military against locusts threatening crops, „Reuters”, 15 maja 2020 [dostęp 2020-06-09] (ang.).
- ↑ a b Locusts complete triad of threats facing Iran [online], The New Humanitarian, 6 maja 2020 [dostęp 2020-06-09] (ang.).
- ↑ Pakistan declares national emergency over locust swarms [online], Deutsche Welle (www.dw.com) [dostęp 2020-06-10] (ang.).
- ↑ a b c India faces its worst locust swarm in nearly 30 years [online], Deutsche Welle [dostęp 2020-06-08] (ang.).
- ↑ Pakistan braces for locust invasion amid coronavirus pandemic [online], The National [dostęp 2020-06-09] (ang.).