Propedeutyka – Wikipedia, wolna encyklopedia
Propedeutyka (gr. προπαίδευσις, propaídeusis, pl. „edukacja wstępna”) – utwór filozoficzny, teologiczny lub naukowy stanowiący wstęp i wprowadzenie w określoną dziedzinę wiedzy[1].
W chrześcijaństwie mianem propedeutyki określane są traktaty lub katechezy wprowadzające odbiorcę w kerygmat, czyli wykład podstawowych prawd wiary[1][2]. Współczesnym przykładem takiego dzieła jest Wprowadzenie w chrześcijaństwo Josepha Ratzingera.
W medycynie propedeutyką nazywa się zwyczajowo podstawowe rozpoznanie stanu zdrowia pacjenta, będące wprowadzeniem do właściwego leczenia[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Lieber, Wigglesworth i Vethake 1851 ↓, s. 373.
- ↑ Witkowiak 1971 ↓, s. 6-8.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Francis Lieber, Edward Wigglesworth, Henry Vethake: Encyclopædia Americana: A Popular Dictionary of Arts, Sciences, Literature, History, Politics and Biography. Boston: B.B. Mussey & Company, 1851.
- Antoni Witkowiak: Propedeutyka teologii katolickiej. Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, 1971.