Puccinia cnici – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Liść ostrożnia porażony przez Puccinia cnici | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Typ | |
Klasa | |
Rząd | |
Rodzina | |
Rodzaj | |
Gatunek | Puccinia cnici |
Nazwa systematyczna | |
Puccinia cnici H. Mart. Prodr. Fl. Mosq., Edn 2: 227 (1817) |
Puccinia cnici H. Mart. – gatunek grzybów z rodziny rdzowatych (Pucciniaceae)[1]. Grzyb mikroskopijny pasożytujący głównie na różnych gatunkach ostrożni (Cirsium). Wywołuje u nich chorobę zwaną rdzą[2].
Systematyka i nazewnictwo
[edytuj | edytuj kod]Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Puccinia, Pucciniaceae, Pucciniales, Incertae sedis, Pucciniomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
- Dicaeoma cirsii-lanceolati (J. Schröt.) Kuntze 1898
- Gymnoconia cirsii-lanceolati (J. Schröt.) Bubák 1899
- Jackya cirsii-eriophori (Jacky) Bubák 1902
- Jackya cirsii-lanceolati (Jacky) Bubák 1902
- Puccinia cirsii-eriophori Jacky 1899
- Puccinia cirsii-lanceolati J. Schröt. 1887[3].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Jest rdzą jednodomową, tzn, że cały cykl rozwojowy odbywa się na jednym żywicielu[4].
Spermogonia powstają przeważnie na górnej stronie liści, ecja przeważnie na dolnej stronie, w obrębie chlorotycznych plam. Pomarańczowo-żółte zarodniki powstają w nich pojedynczo, wydostają się na zewnątrz przez ostiolum w owocnikach. Uredinia i telia tworzą się na obydwu stronach liści. Uredinia rdzawe, powstają w nich urediniospory o średniej wielkości około 30 μm z trzema porami rostkowymi widocznymi jako białe plamy. Telia niewielkie, ciemnobrązowe. Powstaje w nich masa czarnych, dwukomórkowych teliospor o bardzo drobno brodawkowanej powierzchni. Pory rostkowe znajdują się w dolnej części teliospor, w pobliżu przegrody dzielącej ich komórki[4].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Puccinia cnici jest szeroko rozprzestrzeniony w Ameryce Północnej (USA i Kanada) i Europie[5], w tym także w Polsce[6]. Poza tym podano jej występowanie w Chinach, Chile i na Nowej Zelandii[5].
Żywicielami Puccinia cnici są: Carduus crispus, Cirsium arvense, Cirsium lanceolatum, Cirsium eriophorum, Cirsium vulgare[2], Cirsium boujartii, Cirsium ferox, Cirsium furiens, Cirsium italicum, Cirsium richterianum, Cirsium serulatum, Picnomon acarna[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Index Fungorum [online], indexfungorum.org [dostęp 2018-03-07] (ang.).
- ↑ a b Malcolm Storey , Puccinia cnici H. Mart. (a rust fungus), [w:] BioInfo (UK) [online] [dostęp 2018-03-07] .
- ↑ Species Fungorum [online], speciesfungorum.org [dostęp 2018-03-07] (ang.).
- ↑ a b c Plant Parasites of Europe [online] [dostęp 2018-03-05] .
- ↑ a b Discover Life Maps [online] [dostęp 2018-03-05] .
- ↑ Wiesław Mułenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, A preliminary checklist of micromycetes in Poland. Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski, Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-75-4.