RD-253 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Sześć silników RD-275M pierwszego stopnia rakiety Proton M | |
Kraj pochodzenia | |
---|---|
Projektant | Walentin Głuszko (projekt) |
Wykorzystanie | 1. stopień rakiet Proton |
Materiały napędowe | |
Pierwszy lot | 1965 |
Osiągi | |
Siła ciągu na poziomie morza | 1470-1670 kN |
Siła ciągu w próżni | 1630-1830 kN |
Impuls właściwy na poz. morza | 285 s |
Impuls właściwy w próżni | 316 s |
Parametry | |
Komory spalania | 1 |
Ciśnienie w komorze | 150-169 bar |
Wymiary | |
Długość | 3 m |
Średnica | 1,5 m |
Masa | 1260 kg |
RD-253 (ros. РД-253, Раке́тный Дви́гатель 253) – silnik rakietowy produkowany przez ZSRR / Rosję, zaprojektowany przez zespół kierowany przez W. Głuszkę. Wykorzystywany w rakietach Proton[1].
Wersje[2]
[edytuj | edytuj kod]- RD-253 (numer w indeksie GRAU: 14D13) – wariant bazowy, wykorzystywany w rakietach UR-500 i Proton K,
- RD-254 (numer w indeksie GRAU: nieznany) – wariant eksperymentalny, nigdy nie użyty,
- RD-256 (numer w indeksie GRAU: nieznany) – wariant eksperymentalny, nigdy nie użyty,
- RD-275 (numer w indeksie GRAU: 14D14) – zmodyfikowana wersja, ciąg o 7,7% wyższy niż w RD-253, używany w rakiecie Proton M,
- RD-275M (numer w indeksie GRAU: 14D14M) – modyfikacja RD-275, w użyciu od 2007, używany w rakiecie Proton M.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ RD-253. [w:] Engines [on-line]. NPO Energomasz. [dostęp 2012-08-10]. (ang.).
- ↑ ЖРД РД-253 (11Д43) и РД-275 (14Д14). lpre.de. [dostęp 2012-08-10]. (ros.).