Refermentacja – Wikipedia, wolna encyklopedia
Refermentacja – termin używany w piwowarstwie oznaczający wtórną fermentację w butelkach. Do sklarowanego i przefiltrowanego piwa dolewa się brzeczki nastawnej i rozlewa do butelek, w których cukier zawarty w brzeczce rozkłada się i zamienia w alkohol oraz dwutlenek węgla[1]. Refermentacja wpływa na zwiększenie stężenia ekstraktu piwa, zwiększenie zawartości dwutlenku węgla i osadów drożdżowych, zmienia również wartość pH piwa[potrzebny przypis]. Piwo poddane refermentacji jest bardziej mętne i treściwsze w smaku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Leszek Rum: Ilustrowany leksykon piwa. Wyd. Kurpisz, Poznań 2005 S. 263
Literatura
[edytuj | edytuj kod]- Ziemowit Fałat: Wszystko o piwie. Wyd. Ad Oculos, Warszawa-Rzeszów 2005 ISBN 83-87907-88-X
- Grzegorz Sieczkowski (opr): Piwo klasztorne i domowe. Wyd. Rhetos, Warszawa 2005 ISBN 83-89642-07-7