Rok księżycowy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Rok księżycowy – okres złożony z 12 miesięcy księżycowych. Rok ten jest krótszy od roku słonecznego i trwa 354,367 średnich dób słonecznych[1].
Stosowany był między innymi w starożytnej Mezopotamii i starożytnym Izraelu.
Co kilka lat w celu zrównania z rokiem słonecznym dodawano jeden miesiąc (wyrównawczy).
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rok księżycowy. Wiem. [dostęp 2013-01-02].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ludwik Zajdler, Dzieje zegara, wyd. 2 rozszerzone, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1977, OCLC 4386259 .