Rudolf Siwy – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | do 1924 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska | dowódca pułku piechoty |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Rudolf Siwy (ur. 24 marca 1883 w Cieszynie, zm. 15 września 1924 w Równem) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Rudolf Siwy urodził się 24 marca 1883 roku w Cieszynie. Po ukończeniu Szkoły Kadetów Piechoty w Łobzowie rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii. Na podporucznika został awansowany ze starszeństwem z 1 maja 1906 roku w c. i k. 56 pułku piechoty[1]. Porucznikiem został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1912 roku[2]. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. 56 pułku piechoty. Dowodził w nim kompanią i batalionem. W 1918 roku był jednym z organizatorów 12 pułku piechoty, w którym obejmuje dowództwo batalionu[3]. 11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[4].
Od 11 sierpnia 1920 roku do 21 czerwca 1921 roku dowodził 50 pułkiem piechoty Strzelców Kresowych.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 126. lokatą w korpusie oficerów piechoty[5].
Dowódca 44 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Równem[6][7]. Zmarł 15 września 1924 roku w Równem, kilka dni po powrocie pułku z manewrów[8]. 19 września 1924 roku został pochowany w Cieszynie. Pułkownik Siwy był żonaty. Miał córkę[9].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Walecznych „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921” – dwukrotnie
- Krzyż Zasługi Wojskowej (Austria)
- srebrny oraz brązowy Signum Laudis Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstędze
- Krzyż Wojskowy Karola
- Odznaka za Służbę Wojskową
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy (Austro-Węgry)
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912-1913
- Złoty Medal „Za Waleczność” (serbsko–chorwacko–słoweński) – 7 września 1923[10]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1906, Wiedeń grudzień 1905, s. 320, 536.
- ↑ Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914, Wiedeń luty 1914, s. 254, 490.
- ↑ Ś.p. pułk. Siwy 1924 ↓, s. 5.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 23 z 23 czerwca 1920 roku, poz. 595.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 21.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 147, 869.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 254, 396.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 109 z 14 października 1924 roku, s. 607, tu podano, że zmarł 14 września 1924 roku.
- ↑ Nekrolog, „Polska Zbrojna” Nr 254 z 16 września 1924 roku, s. 5. Nekrolog, „Polska Zbrojna” Nr 256 z 18 września 1924 roku, s. 5.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 66 z 16 października 1923 roku, s. 706.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ś.p. pułk. Siwy. „Polska Zbrojna”. 256, s. 5, 1924-09-18. Warszawa.
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.