Sęp (bojówka) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bf/S%C4%99p%2C_boj%C3%B3wka_skautowa%2C_Pozna%C5%84%2C_1914r.jpg/240px-S%C4%99p%2C_boj%C3%B3wka_skautowa%2C_Pozna%C5%84%2C_1914r.jpg)
Sęp – polska, tajna bojówka skautowa, działająca w Poznaniu w 1914.
Organizacja powstała w drugiej połowie 1914 (być może przygotowania prowadzono już w 1913) z inicjatywy działacza niepodległościowego i skautowego Wincentego Wierzejewskiego. Z założenia miała być zaczątkiem większej, paramilitarnej organizacji, a nie tylko strukturą lokalną. Celem jej działania była zbrojna walka o niepodległość Polski, a w jej skład wchodzili wyłącznie starsi i bardziej zaufani skauci. Dążenie niepodległościowe miało być realizowane poprzez ćwiczenia przysposobienia obronnego, organizację marszów i demonstracji[1], a także wspieranie i propagowanie dezercji z armii pruskiej. Założenia mówiły, że organizacja składać się miała z dziesiątek, na których czele stali dziesiętnicy oraz setek z setnikami na czele. W praktyce "dziesiątki" składały się często z mniejszej liczby członków, którzy znali wyłącznie własnego dziesiętnika (zmniejszona liczba członków "dziesiątek" była krokiem w stronę umożliwienia w odpowiednim momencie szybkiego rozrostu struktury, poprzez dopełnianie oddziałów). Komendantem Sępa został Wincenty Wierzejewski, a setnikiem organizacji i dziesiętnikiem pierwszej utworzonej bojówki - Bohdan Szeffer[2]. Mimo szerokich założeń organizacja została szybko rozpracowana przez pruską policję i zlikwidowana, za co odpowiedzialność ponosił gorliwy, ale niezdyscyplinowany bojówkarz-indywidualista Stanisław Nogaj. Powyższe doprowadziło do dążeń władz niemieckich, aby polski ruch skautowy połączyć z niemieckim[3].
Oprócz Sępa działała jeszcze w Poznaniu druga podobna organizacja o nazwie Orzeł[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Śladami Powstania Wielkopolskiego. Materiały edukacyjne dla szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych
- ↑ Skrypt do gry miejskiej Operacja W.W.
- ↑ Antoni Czubiński, Zdzisław Grot, Benon Miśkiewicz, Powstanie Wielkopolskie 1918-1919. Zarys dziejów, PWN, Warszawa-Poznań, 1988, s.85, ISBN 83-01-08666-1