SS Kaiser Wilhelm der Große – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Bandera | |
---|---|
Armator | |
Dane podstawowe | |
Typ | |
Historia | |
Stocznia | |
Data wodowania | 4 maja 1897 |
Data zatonięcia | 26 sierpnia 1914 |
Dane techniczne | |
Liczebność załogi | 488 |
Liczba pasażerów | 1506 |
Długość całkowita (L) | 200,1 m |
Szerokość (B) | 20,1 m |
Pojemność brutto | 14 349 GT |
Napęd mechaniczny | |
Liczba śrub napędowych | 2 |
Prędkość maks. | 22,5 w. |
Kaiser Wilhelm der Große – niemiecki oceaniczny statek pasażerski, należący do przedsiębiorstwa żeglugowego Norddeutscher Lloyd. Statek zbudowano w stoczni AG Vulcan Stettin w Szczecinie. Nazwa statku została nadana na cześć cesarza Niemiec Wilhelma I Hohenzollerna.
„Kaiser Wilhelm der Große” został zwodowany 4 maja 1897 roku, a swój pierwszy rejs odbył 19 września tego samego roku na trasie z Bremerhaven do Nowego Jorku. W momencie zwodowania był największym statkiem świata (większy od niego brytyjski statek pasażerski „Great Eastern” został wcześniej zezłomowany[1]). „Kaiser Wilhelm der Große” był pierwszym niemieckim statkiem, któremu udało się zdobyć Błękitną Wstęgę Atlantyku, czego dokonał 29 listopada 1897 roku. Zapoczątkował on serię niemieckich, zbudowanych w Szczecinie, rekordowo szybkich transatlantyków: następnymi były „Deutschland” (należący do linii Hamburg-Amerika[2]), oraz dwie – jednostki bliźniacze dla „Kaiser Wilhelm der Große” – „Kronprinz Wilhelm” i „Kaiser Wilhelm II” (powstał także trzeci bliźniaczy statek, „Kronprinzessin Cecilie”, nie zdobył on jednak Błękitnej Wstęgi). Statki te były pierwszymi transatlantykami przełomu XIX i XX wieku, mającymi po cztery kominy[1].
„Kaiser Wilhelm der Große” mimo początkowej sławy rekordzisty nie cieszył się wielką sympatią podróżnych, gdyż miał nadmierne skłonności do kołysania się na fali, w związku z czym Amerykanie nadali mu złośliwy przydomek Rolling Billy („kołyszący Wiluś”)[3].
W 1914 roku, wkrótce po wybuchu I wojny światowej statek został zarekwirowany przez Kaiserliche Marine i przekształcony w krążownik pomocniczy. 26 sierpnia 1914 roku „Kaiser Wilhelm der Große”, znajdujący się u wybrzeży hiszpańskiej kolonii Rio de Oro, w zachodniej Afryce został zaatakowany przez brytyjski krążownik HMS „Highflyer”. Gdy na niemieckim okręcie skończyła się amunicja, dowódca okrętu podjął decyzję o samozatopieniu i opuszczeniu go. Tym samym „Kaiser Wilhelm der Große” został pierwszym statkiem pasażerskim (choć pełniącym funkcję krążownika pomocniczego) zatopionym podczas I wojny światowej.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Kaiser Wilhelm der Grosse. The Great Ocean Liners. [dostęp 2013-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-10)]. (ang.).
- ↑ Roman Czejarek , Szczecińskie czterofajkowce, 2005 .
- ↑ Gregory Votolato: Transport Design: A Travel History. Reaktion Books, 2007, s. 107. ISBN 1-86189-329-9.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kaiser Wilhelm der Grosse. LostLiners. [dostęp 2013-02-11]. (ang.).