Sandra Klemenschits – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Wzrost | 173 cm |
Gra | leworęczna, jednoręczny backhand |
Zakończenie kariery | aktywna |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 0 WTA, 5 ITF |
Najwyżej w rankingu | 318 (11 czerwca 2001) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 1 WTA, 40 ITF |
Najwyżej w rankingu | 60 (9 września 2013) |
Australian Open | 1R (2014) |
Roland Garros | 1R (2011, 2014) |
Wimbledon | 2R (2013) |
US Open | 2R (2013) |
Strona internetowa |
Sandra Klemenschits (ur. 13 listopada 1982 w Salzburgu) – austriacka tenisistka, bliźniacza siostra Danieli Klemenschits, klasyfikowana w czołowej setce deblowego rankingu WTA.
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]W 1996 roku rozpoczęła występy w kobiecych turniejach Międzynarodowej Federacji Tenisowej, partnerując siostrze. Pierwszy sukces Austriaczki osiągnęły w 2000 roku, kiedy to triumfowały w zawodach w Rabacie. W październiku wygrały trzy z rzędu imprezy w Kairze. Do grudnia 2006 roku skolekcjonowały dwadzieścia trzy tytuły w tego typu turniejach, wszystkie w grze podwójnej.
W sezonie 2005 osiągnęły finał w Stambule. W Budapeszcie i Sztokholmie doszły do półfinałów. Wystąpiły w Pucharze Federacji. W tym roku sklasyfikowane w gronie stu najlepszych deblistek na świecie.
W styczniu 2007 wykryto u niej nietypową postać nowotworu żołądka. To spowodowało jej decyzję o zakończeniu kariery sportowej. Jednocześnie na tę samą chorobę zapadła jej siostra. Postać raka u Sandry była jednak łagodniejsza niż u Danieli (zmarła 9 kwietnia 2008 roku). W leczenie tenisistek włączyli się najsłynniejsi zawodnicy na świecie.
W lipcu 2008 po otrzymaniu dzikiej karty wystąpiła w grze podwójnej w austriackim turnieju w Bad Gastein w parze z Niemką Marlene Weingärtner, odpadając w drugiej rundzie.
W 2011 roku osiągnęła finał zawodów w Fezie. Razem z partnerującą jej Niną Bratczikową uległy w finale Andrei Hlaváčkovej i Renacie Voráčovej 3:6, 4:6.
W lipcu 2013 roku zwyciężyła w rozgrywkach deblowych w Bad Gastein. Wspólnie z Andreją Klepač pokonały w meczu mistrzowskim Kristina Barrois–Eleni Daniilidu wynikiem 1:6, 4:6.
Finały turniejów WTA
[edytuj | edytuj kod]Legenda | |
---|---|
Wielki Szlem | |
Igrzyska olimpijskie | |
WTA Tour Championships | |
1988 – 2008 | |
Kategoria I | |
Kategoria II | |
Kategoria III | |
Kategoria IV | |
Kategoria V | |
2009 – 2020 | |
WTA Premier Mandatory | |
WTA Premier 5 | |
WTA Premier | |
WTA International Series | |
WTA 125K series (2012–2020) |
Gra podwójna
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Finalistka | 1. | 21 maja 2005 | Stambuł | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 0:6 |
Finalistka | 2. | 24 kwietnia 2011 | Fez | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 4:6 |
Zwyciężczyni | 1. | 21 lipca 2013 | Bad Gastein | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:1, 6:4 |
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2013-08-31] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-31] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2013-08-31] (ang.).