Shaqir Vukaj – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Minister obrony | |
Okres | od 11 marca 1997 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister handlu i turystyki | |
Okres | od 25 lipca 1997 |
Przynależność polityczna |
Shaqir Bejto Vukaj (ur. 20 sierpnia 1942 w Szkodrze[1]) – albański chemik i polityk, minister obrony w roku 1997.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Po ukończeniu szkoły w rodzinnej Szkodrze wyjechał w 1959 na studia do Moskwy. Kryzys w stosunkach albańsko-sowieckich spowodował, że w 1961 powrócił do kraju i w 1964 ukończył studia z zakresu chemii przemysłowej na Uniwersytecie Tirańskim. W latach 1966–1976 pracował jako główny inżynier w przedsiębiorstwie branży spożywczej w Szkodrze. Pod koniec lat 70. zajmował się wymianą handlową z Czechosłowacją[1].
W wyborach parlamentarnych 1991 zdobył mandat deputowanego do parlamentu. W tym samym roku wstąpił do Socjalistycznej Partii Albanii[1]. W latach 1992–1996 był wiceprzewodniczącym parlamentu.
Stanowisko ministra obrony objął w kulminacyjnej fazie kryzysu piramidowego, po wyjeździe z kraju nieudolnego Safeta Zhulaliego[2]. Jego kandydaturę zaproponował prezydentowi Mejdaniemu Namik Dokle. W chwili, kiedy obejmował urząd armia albańska praktycznie nie istniała i najważniejszym zadaniem nowego ministra stała się odbudowa sił zbrojnych. Po katastrofie statku Katri i Rades, staranowanego przez włoską korwetę Sibilla, w kwietniu 1997 Vukaj spotkał się z włoskim ministrem obrony Beniamino Andreattą, domagając się wycofania kontyngentu wojsk włoskich, przebywających w Albanii w ramach Operacji Alba. W tym samym roku Vukaj objął kierownictwo nowego resortu handlu i turystyki. W 1998 wyjechał do Rosji, gdzie objął stanowisko ambasadora Albanii, zastępując Shpëtima Çuçkę[1]. W 2003 zakończył misję w Rosji i objął stanowisko ambasadora Albanii w Czechach, które pełnił do 2005, a następnie kierował placówką w Bułgarii[1].
W 1997 przetłumaczył i wydał dokumenty konferencji w Teheranie. W 2007 wydał wspomnienia z okresu swojej pracy w Rosji (Rusia dhe Kosova: shënime të një diplomati, wyd. Enrico Cuccia). W 2019 wywołał skandal oskarżając znanego pisarza Agrona Tufę, że ten jest agentem rosyjskich służb specjalnych[3]. W odpowiedzi Tufa nazwał Vukaja typowym Zulusem.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet : anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912-2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 254.
- ↑ Ditari i ish-ministrit të Mbrojtjes të Shqipërisë: Unë, Gjenerali pa ushtri. = 2017-09-08 [online], telegrafi.com, 9 marca 2015 (alb.).
- ↑ “Spiun i Rusisë”, Tufa i përgjgjet ish-ambasadorit Vukaj: Përfaqësues tipik i zulluve. = 2023-03-03 [online], dosja.al, 2019 (alb.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet : anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912-2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 254.
- Shaqir Vukaj: Rusia dhe Kosova : shënime të një diplomati. Tirana: Enrico Cuccia, 2007. ISBN 978-99956-01-28-7.