Skrypt seksualny – Wikipedia, wolna encyklopedia
Skrypt seksualny (ang. sexual script) – teoria zakładająca brak uniwersalnego i niezmiennego popędu płciowego, a zachowania seksualne traktująca jako wyuczone przez jednostkę skrypty zachowań. Wyróżniane są trzy kategorie skryptów:
- Skrypty kulturowe oferowane przez organy społeczne takie jak rodzice, nauczyciele, media, Kościół, prawo, naukę i inne.
- Skrypty interpersonalne wyuczone w wyniku kontaktów pomiędzy partnerami seksualnymi. Są efektem indywidualnego dopasowania do ogólnych skryptów kulturowych.
- Skrypty indywidualne będące regułami zachowań seksualnych jednostki. Skrypty indywidualne powstają w wyniku przetworzenia i dopasowania skryptów oferowanych przez kulturę i doświadczeń seksualnych z partnerami[1].
Skrypty seksualne określają wyrażanie seksualności, orientację seksualną, zachowania seksualne, pożądanie seksualne i seksualny komponent samookreślenia każdego człowieka[2].
Twórcami teorii skryptów są dwaj socjolodzy John H. Gagnon i William Simon, którzy opublikowali swoją teorię w 1973 roku w książce „Sexual Conduct: The Social Sources of Human Sexuality”[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- orientacja seksualna
- parafilia
- wdrukowanie – imprinting
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Erwin J. Haeberle: Critical Dictionary of Sexology. [dostęp 2011-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-03)].
- ↑ Ron Hammond, Paul Cheney, Sandi Ness i wsp.: Sociology of the family. [dostęp 2011-12-22]. (ang.).
- ↑ E. J. Haeberle and R. Gindorf (eds.): Bisexualities – The Ideology and Practice of Sexual Contact with both Men and Women. New York: Continuum, 1998, s. 13-51. ISBN 978-0-8264-0923-2.