Spiritus et Sponsa – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||
Autor | |||
---|---|---|---|
Tematyka | |||
Typ utworu | |||
Wydanie oryginalne | |||
Miejsce wydania | |||
Język | |||
Data wydania | |||
Wydawca | Libreria Editrice Vaticana | ||
|
Spiritus et Sponsa (łac.: Duch i Oblubienica) − list apostolski papieża Jana Pawła II z 4 grudnia 2003 z okazji 40. rocznicy ogłoszenia Konstytucji o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium.
Treść
[edytuj | edytuj kod]List apostolski przypomina najważniejsze tezy konstytucji Sacrosanctum Concilium ogłoszonej podczas II soboru watykańskiego. Następnie wskazuje na zmiany, jakie zaszły w Kościele katolickim w dziedzinie liturgii w ciągu 40 lat od wydania konstytucji, a także na zagadnienia, które w tym czasie okazały się szczególnie istotne (świętowanie niedzieli, duszpasterstwo liturgiczne). W dalszej części listu papież zarysowuje perspektywy życia liturgicznego Kościoła, zwracając uwagę m.in. na zagadnienie godnego sprawowania liturgii pod przewodnictwem pasterzy i na rolę milczenia jako znaku liturgicznego[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Instytut Gość Media , Spiritus et Sponsa [online], liturgia.wiara.pl, 17 kwietnia 2008 [dostęp 2021-09-28] .