Stanisławów (jurydyka) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Stanisławów – jurydyka założona w 1768 roku w Warszawie przez Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Była to jedna z najpóźniej założonych jurydyk warszawskich i zarazem najkrócej funkcjonująca. Zajmowała teren znajdujący się między ulicami: Leszczyńską, Radną, Lipową i Wiślaną[1]. Ulica Leszczyńska wytyczała granicę jurydyki z sąsiednią Aleksandrią. W jurydyce tej znalazła się ulica Browarna, przy której działał browar królewski.
W 1784 Stanisławów wraz z jurydyką Mariensztat został przekazany magistratowi Starej Warszawy w zamian za przylegające do Łazienek tereny na Solcu[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Encyklopedia Warszawy, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1994, s. 805.