Stanisław Halecki – Wikipedia, wolna encyklopedia
Stanisław Halecki – szlachcic galicyjski.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Szymona Antoniego (ur. 1695). Był właścicielem ziemi w Jureczkowie, okręg Bircza w powiecie sanockim. 8 lipca 1784 został prawomocnie przyjęty do szlachty galicyjskiej. Przy tej okazji Stanisław udokumentował, że rodzina od dawnych czasów była w bezspornym posiadaniu godności szlacheckiej. Dekret o reaktywowaniu sejmu, czyli Stanów Galicyjskich (Landständische Verfassung) cesarza Franciszka I z 13 kwietnia 1817 zatwierdzał inkolat rodziny, tj. prawo posiadania dóbr w kraju i przynależność Haleckich do stanu rycerskiego (Ritterstand) cesarstwa austriackiego[1].
Jego synem był major armii austriackiej Józef Maciej Halecki, wnukami zaś: Antoni Halecki i austriacki generał Oskar Alojzy Halecki, prawnukiem z kolei historyk Oskar Halecki.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Christoph Augustynowicz, Wiedeńska genealogia Oskara Haleckiego [w:] Oskar Halecki i jego wizja Europy, red. Małgorzata Dąbrowska, t. 2, Warszawa–Łódź: Instytut Pamięci Narodowej 2014, s. 15-20.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Christoph Augustynowicz, Wiedeńska genealogia Oskara Haleckiego [w:] Oskar Halecki i jego wizja Europy, red. Małgorzata Dąbrowska, t. 2, Warszawa–Łódź: Instytut Pamięci Narodowej 2014, s. 18