Starszy chorąży marynarki – Wikipedia, wolna encyklopedia
Oznaki stopnia: | |
czapka garnizonowa | |
![]() insygnia | ![]() Naramiennik |
![]() „lewy przód” |
Oznaki stopnia: 1963–67 | |
![]() Naramiennik |
Starszy chorąży marynarki (st. chor. mar.) – wojskowy stopień podoficerski w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający starszemu chorążemu w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.
Geneza
[edytuj | edytuj kod]Termin „chorąży” został zapożyczony przez floty wojenne z wojsk lądowych. Początkowo, podobnie jak i inne stopnie wojskowe chorąży był tytułem i dotyczył funkcji sprawowanych na okręcie. W hierarchii został umiejscowiony pomiędzy bosmanem a porucznikiem. Chorążowie sprawowali funkcje nawigatorów, artylerzystów, kapelanów, cyrulików, płatników oraz zajmowali inne pomocnicze stanowiska na okrętach. W XVII wieku tytuł chorążego przekształcił się w stopień wojskowy.
Użycie
[edytuj | edytuj kod]W Polsce stopień starszego chorążego marynarki powstał w 1963[1], w związku z utworzeniem korpusu chorążych. Został umiejscowiony między chorążym marynarki, a podporucznikiem marynarki. W 1967 ponad starszym chorążym marynarki utworzono w hierarchii stopień chorążego sztabowego marynarki[2]. W latach 1997–2004 pomiędzy tymi stopniami istniał jeszcze stopień wojskowy młodszego chorążego sztabowego marynarki. W 2004 zlikwidowano korpus chorążych, a jego stopnie przeniesiono do korpusu podoficerów. Od momentu powstania starszy chorąży marynarki jest odpowiednikiem starszego chorążego.
Stopień wojskowy starszego chorążego marynarki jest zaszeregowany dla grupy uposażenia nr 9, a w kodzie NATO określony jest (wraz ze starszym chorążym sztabowym marynarki) jako OR-09.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. s. 411.
- ↑ Dz.U. z 1967 r. nr 44, poz. 220
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979.