Stary Teatr Wielki w Łodzi – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d5/Teatr_Wielki_%281902-1920%29_Fryderyka_Sellina_w_%C5%81odzi.jpg/220px-Teatr_Wielki_%281902-1920%29_Fryderyka_Sellina_w_%C5%81odzi.jpg)
Stary Teatr Wielki w Łodzi – teatr działający w latach 1901–1920 w Łodzi przy ul. Konstantynowskiej 14 (późniejszej ul. Legionów)[1]
Historia
[edytuj | edytuj kod]Budynek zaprojektował w 1901 roku Adolf Zeligson[1]. Teatr Wielki zbudowany na zamówienie Fryderyka Sellina[1] był fenomenem w przemysłowej Łodzi. Miał okazałą neorenesansową fasadę oraz największą na ziemiach polskich salę teatralną, mieszczącą 1250 widzów. Otwarto go 28 września 1901 roku, a wielką uroczystość uświetnili swoją obecnością Henryk Sienkiewicz i Henryk Siemiradzki.
Pierwszym dyrektorem teatru był Henryk Grubiński. Na scenie pierwotnie miał występować zespół polski, jednak okazało się szybko, że polscy aktorzy nie są w stanie utrzymać tak dużego gmachu i zaczęto go podnajmować innym grupom. Po 1905 roku coraz częściej przyjeżdżały zespoły żydowsko-niemieckie. Występowali tu najwybitniejsi ówcześni żydowscy artyści.
Budynek spłonął 20 października 1920 roku.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Anna Rynkowska: Ulica Piotrkowska. Wyd. I. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 174. ISBN 978-83-939822-4-0.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Teatr Wielki Fryderyka Sellina. spacerownikteatralny.pl. [dostęp 2021-02-02].