Strefa wadyczna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Strefa wadyczna, poziom wadyczny – w speleologii jest to strefa między powierzchnią terenu a stałym zwierciadłem podziemnych wód krasowych[1]. Jest to strefa pośrednia między strefą aeracji, w której w ogóle nie występuje niezwiązana woda, a strefą saturacji, w której wszystkie próżnie skalne wypełnione są wodą. W strefie wadycznej niezwiązana woda może spływać grawitacyjnie dnem korytarzy, rur i innych próżni jaskiniowych, może występować także w syfonach[1]. O jaskiniach, które powstały w strefie wadycznej mówi się, że powstały w warunkach wadycznych[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Encyklopedia speleologiczna [online] [dostęp 2020-01-02] .
- ↑ Jak powstają jaskinie ?. [w:] Zakopiański Portal Internetowy [on-line]. [dostęp 2020-01-05].