Szacunkowy wskaźnik filtracji kłębuszkowej – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2012-04 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
Szacunkowy wskaźnik filtracji kłębuszkowej[a], szacunkowy współczynnik filtracji kłębuszkowej[b], eGFR (z ang. estimated glomerular filtration rate) – miernik umożliwiający uzyskanie w prosty sposób, z klinicznie zadowalającą dokładnością, wartości wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR). Jest obliczany na podstawie powszechnie dostępnych w praktyce klinicznej parametrów (wiek, waga, płeć, rasa oraz stężenie kreatyniny, mocznika i albumin w surowicy krwi).
Główne zastosowanie tego wskaźnika to rozpoznanie i monitorowanie przewlekłej choroby nerek, a także modyfikacja dawkowania leków wydalanych przez nerki.
Wynik zwykle podaje się w ml/(min · 1,73 m²) (czyli w przeliczeniu na standardową powierzchnię ciała).
Wzory stosowane w praktyce klinicznej do obliczania eGFR:
- wzór Cockcrofta-Gaulta (obliczenie wymaga znajomości wieku, wagi i płci oraz stężenia kreatyniny)
- wzór MDRD – wzór stworzony na podstawie danych o pacjentach z przewlekłą niewydolnością nerek (uczestników programu Modification of Diet in Renal Disease, skąd nazwa). Dla ludzi zdrowych wyraźnie nie doszacowuje GFR, natomiast znacznie lepiej od wzoru Cockcrofta-Gaulta szacuje GFR dla bardziej zaawansowanych stadiów PChN.
Wersja uproszczona wzoru wymaga znajomości stężenia kreatyniny, wieku, płci i rasy badanego:
Wersja pełna dodatkowo wymaga znajomości stężenia azotu niebiałkowego (azotu mocznikowego, BUN) we krwi oraz stężenia albumin: