Tiazyny – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/60/4H-1%2C4-thiazine_with_Atom_Numbers.svg/80px-4H-1%2C4-thiazine_with_Atom_Numbers.svg.png)
Tiazyny − związki heterocykliczne zawierające w sześcioczłonowym pierścieniu atom siarki i azotu oraz dwa wiązania podwójne. Podobnie jak w przypadku oksazyn, istnieje 8 możliwych izomerów tiazyn, jednak żadna z tiazyn nie została wyizolowana i scharakteryzowana[1][a].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/Phenothiazin.svg/150px-Phenothiazin.svg.png)
Znaczenie praktyczne mają zwłaszcza pochodne 10H-fenotiazyny, której szkielet wchodzi w skład barwników tiazynowych (np. błękitu metylenowego) i licznych leków[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- tiazol, C
3H
3NS
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Aitken, R. Alan, Aitken, Kati M., Carruthers, Philip G., Jean, Marc-Alexandre i inni. 1,4-Oxazine. „Chemical Communications”. 49 (97), s. 11367-11369, 2013. DOI: 10.1039/C3CC47801G.
- ↑ Barkenbus, Charles, Landis, Phillip S.. The Preparation of 1,4-Thiazine. „Journal of the American Chemical Society”. 70 (2), s. 684-685, 1948. DOI: 10.1021/ja01182a075.
- ↑ Oxazines. W: Theophil Eicher, Siegfried Hauptmann, Andreas Speicher: The Chemistry of Heterocycles: Structures, Reactions, Synthesis, and Applications. Wyd. 2. John Wiley & Sons, s. 374–380. ISBN 3-527-30720-6.
Encyklopedie internetowe (strukturalna klasa indywiduów chemicznych):