Transpiracja perydermalna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Transpiracja perydermalna – transpiracja części pędu okrytej perydermą. Straty wody związane z tym procesem są niewielki i porównywalne z transpiracją kutykularną. Niskie straty są związane z wysyceniem powierzchni perydermy suberyną. Na wysokość transpiracji perydermalnej wpływają szczeliny w pni oraz przepuszczalność przetchlinek. Cechy te są specyficzne dla poszczególnych gatunków roślin[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Alina Kacperska: Gospodarka wodna W: Fizjologia roślin (red. Kopcewicz Jan, Lewak Stanisław). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 192-228. ISBN 83-01-13753-3.