Władysław Głuchowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Władysław Głuchowski (ur. 27 lipca 1911 w Lipniakach[1], zm. 19 stycznia 1941 w Sachsenhausen[2]) – polski anarchosyndykalista i nauczyciel, współtwórca Polskiego Związku Wolności[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwent wydziału historycznego. Nauczyciel Gimnazjum Białoruskiego w Wilnie. Od 1931 do 1932 był redaktorem „Życia Uniwersyteckiego”. Był także członkiem Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej oraz wydawcą miesięcznika „Smuga”[1].
Od 1934 do 1939 działał w Związku Związków Zawodowych (od 1935 sekretarz okręgu w Krakowie; od 1937 sekretarz okręgu w Częstochowie) oraz Anarchistycznej Federacji Polski. Publikował także we „Froncie Robotniczym”. 10 stycznia 1937 został aresztowany w Chrzanowie, a w dniach 22–23 października sądzony w Krakowie pod zarzutem wzywania do obalenia państwa (uniewinniony na podstawie zeznań)[1].
Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1937 i 1528. lokatą w korpusie oficerów piechoty[3].
W październiku 1939 współtworzył PZW. W 1940 r. przystąpił do Syndykalistycznej Organizacji „Wolność”. 12 czerwca 1940 został aresztowany przez Gestapo, a następnie uwięziony w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen[4] (numer obozowy 17710), gdzie zmarł 19 grudnia następnego roku z powodu następstw zakażenia rany[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Marek 2006 ↓, s. 297.
- ↑ a b Marek 2006 ↓, s. 298.
- ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 248.
- ↑ Marke 2006 ↓, s. 297.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Suplement B: Biogram. W: Paweł Lew Marek: Na krawędzi życia: wspomnienia anarchisty z lat 1943-44. Kraków: Wydawnictwo „Dąb”, 2006. ISBN 83-922244-1-8.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.