Władysław Michał Branicki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Friedrich von Amerling, Portret Władysława Branickiego z 1852 roku | |
![]() Korczak | |
Rodzina | |
---|---|
Data urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec | |
Matka | |
Żona | Maria Aniela Sapieha |
Dzieci | Maria Róża |
Władysław Michał Branicki herbu Korczak (ur. w 1826, zm. 17 lipca 1884 w Paryżu[1]) – hrabia[2], polski szlachcic, dziedzic dóbr Biała Cerkiew na Ukrainie, kamerjunkier dworu rosyjskiego[3].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem Władysława Branickiego i Róży Potockiej oraz bratem m.in. Aleksandra, Konstantego i Ksawerego.
W październiku 1862 r. ożenił się z Marią Anielą z ks. Sapiehów (1843–1918). Mieli dwie córki:
- starszą Marię-Różę, znaną jako Bichetta, która wyszła za ks. Jerzego Fryderyka Radziwiłła XV ordynata na Nieświeżu. Na nią przed 1917 rokiem przeszła Biała Cerkiew.
- młodszą Zofię (1871-1935), która wyszła za księcia Piotra Strozzi, a potem za Karola Halperta.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Władysław Michał hr. Branicki h. Korczak, www.sejm-wielki.pl
- ↑ Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 256-257.
- ↑ Jerzy Sewer Dunin-Borkowski, Rocznik szlachty polskiej, t. II, Lwów 1883, s. 773-774.