Włodzimierz Lwowicz – Wikipedia, wolna encyklopedia
Pseudonim | Włodzimierz Lwowicz |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Typ głosu | |
Zawód | śpiewak |
Włodzimierz Lwowicz lub Włodzimierz Hiolski-Lwowicz właściwie Włodzimierz Hiolski[1][2] (ur. 9 października 1927 we Lwowie, zm. 26 lutego 2002 w Bytomiu[3]) – polski śpiewak operowy (baryton)[2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był młodszym bratem innego śpiewaka Andrzeja Hiolskiego, również barytona, z którym wspólnie zaczynał karierę po II wojnie światowej na deskach Opery Śląskiej w Bytomiu. Dla odróżnienia od brata posługiwał się pseudonimem Lwowski, nawiązującym do miasta ich pochodzenia – Lwowa[2]. W dorobku miał między innymi występy w Weselu w reż. Bronisława Dąbrowskiego oraz w Carmen w reż. Adolfa Popławskiego. W 1987 r., został wyróżniony Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za całokształt działalności artystycznej w dziedzinie wokalistyki[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Słynni Lwowianie. lwow.com.pl. [dostęp 2017-08-10].
- ↑ a b c Alfabet polskiej opery: B jak bracia kariery robiący oddzielnie. muzyka.onet.pl. [dostęp 2017-08-10].
- ↑ a b Włodzimierz Hiolski-Lwowicz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2017-08-10] .